Ćwiczenie Interaktywne

Pasquill-Gifford i modele plumy: od pogody do dawki

To ćwiczenie rozwija artykuł Pasquill-Gifford i modele plumy: od pogody do dawki. Łączy klasy Pasquill-Gifford jako sposób przejścia od pogody do rozmycia plumy z krótkim rachunkiem kontrolnym i interpretacją metrologiczną.

Założenia źródłowe

Stabilność atmosfery decyduje o sigma_y i sigma_z, a więc o stężeniu w osi plumy i późniejszej dawce.
Centrum plumy Gaussa pokazuje, jak wiatr i rozmycie zmniejszają stężenie dla tej samej emisji.
Dane liczbowe są dydaktyczne: mają kontrolować jednostki, skalę i tok rozumowania, a nie zastępować procedur operacyjnych.
Po ćwiczeniu student powinien widzieć pogodę jako dane wejściowe modelu dawki, a nie tło opisowe.

Jak działa ocena

Ćwiczenie sprawdza, czy potrafisz połączyć temat artykułu z obliczeniem typu: centrum plumy Gaussa, a potem poprawnie odczytać ograniczenia wyniku.