Walidacja — czas martwy detektora
NP: R_true=R_obs/(1−R_obs·τ); straty; metoda 2 źródeł; zbieżność NP≈P dla m·τ≪1.
✓
10/10 asercji zdanych
Walidacja: ✓ ZALICZONA
Obliczono: 2026-07-08 02:28:58 UTC · PHP 8.1.2-1ubuntu2.24
Niezmienniki fizyczne
| Stan | Asercja | Wynik | Oczekiwane |
|---|---|---|---|
| ✓ | Nonparalyzable: R_true = R_obs/(1−R_obs·τ) dla R=1000cps, τ=10μs Model NP: R_true = R_obs/(1−R_obs·τ). R=1000, τ=10μs → m·τ=0.01 → R_true=1010.1 cps. |
1 010,101 cps | 1 010,101 cps |
| ✓ | R_true > R_obs (czas martwy → utrata zliczeń) Czas martwy powoduje utratę zliczeń: R_obs < R_true zawsze. |
R_true=1010.10 > R_obs=1000 cps | R_true > 1000 |
| ✓ | loss_pct = (1 − R_obs/R_true)×100 ≈ 0.99% Strata zliczeń: loss = 1 − R_obs/R_true = m·τ/(1+m·τ) dla NP. |
1 % | 1 % |
| ✓ | τ≈0: R_true ≈ R_obs = 1000 cps Granica τ→0: R_true → R_obs (czas martwy pomijalny). |
1 000,001 cps | 1 000 cps |
| ✓ | loss_pct rośnie z R_obs (500→1000→5000 cps) Większy strumień → więcej impulsów gubi się w oknie martwego czasu → wyższa strata. |
0,500 % < 1,000 % < 5,000 % | rosnąca kolejność |
| ✓ | Metoda dwóch źródeł: τ = (R1+R2−R12)/(2R1R2) Klasyczna metoda wyznaczania τ z dwóch źródeł (Knoll, Radiation Detection, 4th ed., §4.5). |
0,0001 s | 0,0001 s |
| ✓ | m_tau = R_obs × τ (frakcja czasu martwego) m·τ = R_obs·τ: jeśli m·τ > 0.1 (10%) → pomiar wymaga ostrożności. |
0,01 | 0,01 |
| ✓ | Paralyzable ≈ nonparalyzable dla m·τ ≪ 0.1 Dla m·τ ≪ 1: oba modele zbiegają do tego samego wyniku (I rząd rozwinięcia w τ). |
P=500.25 ≈ NP=500.25 cps | |P−NP|/NP < 0.1% |
| ✓ | R_true ≥ R_obs (dla modelu paralyzable) Czas martwy powoduje utratę impulsów: R_true ≥ R_obs zawsze (dla obu modeli). |
R_true=500.25 ≥ 500 cps | R_true ≥ R_obs |
| ✓ | 'assessment' zwraca opis słowny Klasyfikacja: 'duża poprawka' lub 'umiarkowana' zależnie od m·τ > 0.2. |
poprawka umiarkowana lub mała | niepusty string |
Porównanie z benchmarkami
Benchmarki obejmują klasyczne równania korekcji czasu martwego: model nieparaliżowalny, stratę zliczeń, metodę dwóch źródeł i granicę małego `m*tau`.
| Benchmark | Wynik modelu | Punkt odniesienia | Ocena |
|---|---|---|---|
| Model nieparaliżowalny dla R=1000 cps i tau=10 us Klasyczny wzór korekcji czasu martwego dla układu nieparaliżowalnego. |
R_true = 1010.101 cps | 1000 / (1 - 1000*10e-6) = 1010.101 cps | ✓ doskonały (≤5%) |
| Strata zliczeń z definicji R_obs/R_true Benchmark pokazuje, że procent straty jest liczony z tej samej korekcji co R_true. |
loss = 1.0000% | (1 - 1000/1010.101)*100 = 1.0000% | ✓ doskonały (≤5%) |
| Metoda dwóch źródeł To niezależny benchmark laboratoryjny, oparty o dwa źródła i zliczenia razem/osobno. |
tau = 8.33333e-5 s (83.33 us) | (500+600-1050)/(2*500*600) = 8.33333e-5 s | ✓ doskonały (≤5%) |
| Granica małego m*tau: paraliżowalny ≈ nieparaliżowalny Benchmark sprawdza zgodność modeli w granicy, w której oba rozwinięcia mają ten sam pierwszy rząd. |
P 500.250 cps, NP 500.250 cps | dla m*tau = 0,0005 różnica modeli powinna być poniżej 0,1% | ✓ doskonały (≤5%) |
Kontekst metodologiczny:
Czas martwy ma dobre benchmarki analityczne, ale w praktyce laboratoryjnej poprawność zależy od typu toru pomiarowego. Ta walidacja potwierdza rachunek modeli idealnych; dobór modelu paraliżowalnego albo nieparaliżowalnego pozostaje decyzją metrologiczną.
Zakres walidacji
Sprawdzone: model NP (analityczny), strata zliczeń %, metoda 2 źródeł, zbieżność P≈NP dla m·τ≪1, τ→0→brak korekcji.