Uran-235: właściwości fizyczne, naturalna zawartość izotopowa, rozszczepialność i znaczenie dla Little Boya oraz wzbogacania uranu.

Uran-238: materiał paliworodny, rola w reaktorach, hodowla plutonu, tamper i znaczenie w cyklu paliwowym.

Cykl otwarty, recykling plutonu, reaktory powielające, tor i realna wystarczalność paliwa jądrowego.

Uran-239 to krótki, ale niezbędny etap na drodze od uranu-238 do plutonu-239. Bez niego nie byłoby hodowli plutonu w reaktorze.

Neptun-239: krótkożyciowy etap między U-239 i Pu-239, zegar hodowli plutonu oraz ogniwo cyklu neutronowego w reaktorze.

Pluton-239: produkcja z uranu-238 w reaktorze, właściwości rozszczepialne, zalety, ograniczenia i znaczenie dla Fat Mana.

Pluton-240 emituje zbyt wiele neutronów, by ufać mu w bombie działowej. To właśnie ten izotop wymusił przejście do implozji.

Ameryk-241 łączy trzy światy naraz: starzenie plutonu, małe źródła alfa w czujkach dymu i realne wymagania ochrony radiologicznej.

Pu-238 pokazuje, że nie każdy pluton jest dobrym materiałem rdzeniowym: ten izotop przede wszystkim mocno grzeje i utrudnia obsługę materiału.

Faza delta plutonu: stabilizacja galem, przemiany alotropowe, własności metalu i znaczenie dla geometrii rdzenia implozyjnego.

Ciężka woda oszczędza neutrony lepiej niż większość moderatorów i pozwala pracować na uranie naturalnym. Dlatego była strategiczna.

Grafit uratował amerykański program reaktorowy, a zanieczyszczenia borem pogrążyły Niemców. To historia materiału i śladowych domieszek.

Beryl potrafi odbijać neutrony i uczestniczyć w reakcjach dających ich dodatkowe źródło. Dlatego wraca w inicjatorach i reflektorach.

Polon-210: źródło alfa w inicjatorach neutronowych, krótki półokres, starzenie źródła i historyczne ograniczenia obsługi.

Lit-6 i Lit-7 w syntezie termojądrowej: produkcja trytu, paliwo LiD, neutrony i błąd modelowy testu Castle Bravo.

Hel-4: cząstka alfa, produkt syntezy jądrowej, ślad reakcji i podstawowy składnik interpretacji rozpadów oraz bilansów energii.