Energia wiązania jądra — wzór Bethe-Weizsäckera
Artykuły: Defekt masy i równoważność energii, Energia wiązania jądra na nukleon.
Ten kalkulator pokazuje, skąd bierze się energia wiązania jądra atomowego. Masa jądra jest mniejsza niż suma mas swobodnych protonów i neutronów, a ta różnica odpowiada energii wiązania. Narzędzie liczy energię wiązania i energię na nukleon z modelu kroplowego Bethego-Weizsäckera oraz porównuje ją z danymi masowymi tam, gdzie są dostępne. Wynik pomaga zrozumieć, dlaczego fuzja lekkich jąder i rozszczepienie ciężkich jąder mogą uwalniać energię. Model półempiryczny dobrze pokazuje trend, ale nie oddaje wszystkich efektów powłokowych i lokalnych anomalii mas.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy, Q-wartości i energie separacji
Warstwa danych jest gotowa do pracy źródłowej: AME2020 pozostaje bazą mas, NUBASE2020 wnosi izomery, spin/parity i półokresy, a osobne bazy AME2020 reaction/covariance pozwalają dodać niepewności i gotowe energie reakcji tam, gdzie parser rozpoznaje znaczenie kolumn.
Efekt wdrożenia: większa precyzja niepewności i lepsza obsługa izomerów, bez automatycznego mieszania kodów AME z formatem ORIP/TORI.
Audyt modelu: Energia wiązania
Kalkulator łączy model kroplowy Bethego-Weizsäckera z danymi masowymi AME2020 oraz pokazuje energie separacji neutronu, protonu i cząstki alfa.
Najważniejsze uproszczenia
- SEMF gubi efekty powłokowe i lokalne anomalie mas.
- Energie separacji zależą od dostępności mas sąsiednich nuklidów.
- Dla nuklidów bez danych AME wynik kroplowy może wyglądać zbyt pewnie.
Co można liczyć dokładniej
- Domyślnie używać AME2020, jeśli dane istnieją, a SEMF pokazywać jako porównanie.
- Dodać dowolny bilans Q reakcji.
- Dodać wykres krzywej B/A z przełączaniem między danymi masowymi i SEMF.
- Nowa baza byłaby potrzebna dopiero dla gotowych reakcji/presetów dydaktycznych.