Implozja sferyczna — model Guderlaya

Kalkulatory / Guderley
Artykuły: Implozja ↗ · Masa krytyczna ↗
Model Guderlaya (1942) opisuje samopodobną, zbieżną falę uderzeniową w sferycznej powłoce. Kluczowy wynik: fala przyspiesza ku centrum według potęgi v(r) = v₀·(r/R₀)^{(α−1)/α}, gdzie wykładnik Guderlaya α ≈ 0,638 + 0,048·γ (geometria sferyczna). Pozwala to obliczyć amplifikację prędkości, kompresję Rankine-Hugoniot i temperaturę materii na granicy rdzenia.

Materiał i geometria

Dobiera γ_eff, ρ₀ i c₀ (szybkość dźwięku w materiale nieuderzonym).

Fat Man core: ~4,5 cm. Nowoczesne głowice: 3–8 cm.

Promień pustki w centrum lub kinetycznego rdzenia, na którym oceniamy amplifikację. Musi być mniejszy niż R₀.

Parametry implozji

Typowa prędkość powłoki Pu napędzonej wybuchówką: 1,5–3 km/s. ICF: 200–400 km/s (laser).

Ograniczenia modelu: Guderley zakłada jednorodny materiał, brak ciepła Joule'a, brak reaktywności jądrowej i czysto dynamiczną (nie-lepką) hydrodynamikę. Jest to model pierwszego rzędu — dobry do oceny amplifikacji, nie do pełnej symulacji.
Resetuj

Dane źródłowe i granice precyzji

Kalkulatory broni i skutków wybuchu

Zakres wdrożenia dla tej grupy jest audytowy, nie operacyjny. Dopuszczalne zmiany to kontrola jednostek, jawne założenia, publiczne historyczne punkty odniesienia, ograniczanie liczby cyfr znaczących i sekcje „Audyt modelu”.

Nie są dodawane dane projektowe, parametry wykonawcze ani tryby zwiększające praktyczną użyteczność konstrukcyjną. Wyniki tej grupy należy traktować jako rząd wielkości albo porównanie scenariuszy; nadmiarowe cyfry znaczące nie oznaczają realnej dokładności modelu.

Audyt wdrożony: panele źródłowe i notatki modelowe mają wzmacniać opis założeń, jednostek, zakresu ważności i nieoperacyjnego charakteru narzędzi, zamiast rozwijać funkcje projektowe.