Reheat/regeneration cycle
Artykuł: IAPWS-IF97 i własności pary wodnej.
Ten kalkulator pokazuje, dlaczego rzeczywisty obieg parowy elektrowni jądrowej jest bardziej złożony niż najprostszy cykl Rankine’a. W praktyce część pary odbiera się z turbiny do podgrzewaczy regeneracyjnych, a wilgoć na końcu turbiny ogranicza sprawność i trwałość łopatek. Narzędzie pozwala jakościowo zobaczyć wpływ regeneracji, przegrzewu wtórnego i separacji wilgoci na sprawność oraz suchość pary. Jest to most między schematem „reaktor grzeje wodę” a realnym układem turbina-skraplacz-podgrzewacze. Model jest dydaktyczny i nie zastępuje pełnego projektu turbiny wielosekcyjnej z bilansami upustów.
✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
Bilans uproszczony
| Sprawność brutto po modyfikacjach | 37,96% |
|---|---|
| Sprawność netto | 36,16% |
| Moc elektryczna netto | 1 084,8 MWe |
| Przybliżony przepływ pary | 1 578,9 kg/s |
| Wilgotność końcowa po reheat | 8,40% |
| Ocena wilgotności | korzystny zakres wilgotności końcowej |
Brakujący dokładny model powinien liczyć punkty stanu z tabel pary,
sprawności izentropowe sekcji turbiny, upusty do podgrzewaczy, bilans
kondensatu, spadki ciśnień i ograniczenia erozji łopatek przez wilgoć.
Audyt modelu: Reheat/regeneration cycle
Kalkulator pokazuje wpływ przegrzewu wtórnego, separatora wilgoci i upustów regeneracyjnych na sprawność obiegu.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie liczy punktów stanu z tablic pary.
- Upusty są jednym zagregowanym parametrem.
- Wilgotność końcowa jest korelacją dydaktyczną.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać rzeczywiste punkty stanu i sprawności izentropowe sekcji turbiny.
- Dodać wiele podgrzewaczy regeneracyjnych.
- Połączyć z punktem pary i wykresem T-s.