NKE — Karta Nuklidów

In-114

Z = 49 | A = 114 | N = 65 | Stan: g

T½ = 1.2 min (czas po którym połowa atomów ulega przemianie)

Masa atomowa nuklidu: 113.90491641 u (AME2020 z defektu masy)

✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja

🔗 Graf łańcucha (ChainFinder)⏱ Symulacja transmutacji (ChainSolver)Dokumentacja

Co ten nuklid wnosi do aktywności, ciepła i dawki

Aktywność właściwa 1 g	5.093e+19 Bq/g = 1.376e+9 Ci/g
Ciepło rozpadu 1 g	4.914e+5 W/g
Energia gamma na rozpad	4.74e-5 MeV/rozpad
Energia ujęta w widmach	0.0602 MeV/rozpad
Liczba rekordów widmowych	gamma: 2, beta: 8, alfa: 0

To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.

Energia wiązania i energie separacji

Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.

Energia wiązania B	970.365 MeV (AME2020)
B/A	8.5120 MeV/nukleon
S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1)	7.2741 MeV [AME2020]
S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1)	6.8155 MeV [AME2020]
S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4)	3.5375 MeV [AME2020]

Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.

Porównanie dostępnych baz dla tego samego nuklidu

Baza	T½	rozpady	gamma	beta	alfa
ORIP_XXI 2019 (aktywna)	1.2 min	0	2	8	0
TORI-22 (2004)	1.2 min	0	4	4	0

Różnice liczbowe względem aktywnej bazy

Baza	Wielkość	Aktywna baza	Porównywana baza	Różnica
TORI-22 (2004)	T½	1.2 min	1.2 min	+2.12e-6%
TORI-22 (2004)	Dominujący rozpad	brak	brak	brak porównania
TORI-22 (2004)	σ(n,f)	brak	brak	brak porównania
TORI-22 (2004)	Suma intensywności gamma	2.2 %/rozpad	281 %/rozpad	+1.27e+4%
TORI-22 (2004)	γ 0.00130 MeV	0.00130 MeV, I=1.93%	0.00070 MeV, I=89.4%	ΔE=-0.60 keV; ΔI=+4.53e+3%
TORI-22 (2004)	γ 0.00820 MeV	0.00820 MeV, I=0.272%	brak linii w oknie ±1.0 keV	brak dopasowania
TORI-22 (2004)	β Emax #1	Emax=1.29980 MeV, Eśr=0.00199 MeV	Emax=1.29990 MeV, Eśr=0.00001 MeV	ΔEmax=+0.0077%
TORI-22 (2004)	β Emax #2	Emax=0.57580 MeV, Eśr=0.05063 MeV	Emax=0.74715 MeV, Eśr=0.00000 MeV	ΔEmax=+29.8%
TORI-22 (2004)	β Emax #3	Emax=0.56710 MeV, Eśr=0.00010 MeV	Emax=0.57608 MeV, Eśr=0.00004 MeV	ΔEmax=+1.58%

Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.

Wykresy widm: In-114

Widmo gamma — energia i intensywność

Widmo beta — energia maksymalna

Tryby rozpadu

Brak danych o trybach rozpadu w bazie.

Przekroje czynne na neutrony

Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).

Reakcja	Produkt	σ [b]
(n,γ)	In-115 (m2)	99.5

Linie gamma (promieniowanie γ)

Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.

Energia [MeV]	Intensywność
0.0082	0.272%
0.0013	1.930%

Widmo beta (cząstki β⁻)

Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).

E śr. [MeV]	E_max [MeV]
0.0020	1.2998
0.0506	0.5758
0.0001	0.5671
0.0001	0.5584
0.0012	0.0261
0.0037	0.0232
0.0019	0.0230
0.0006	0.0031

Elektrony konwersji

Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.

Intensywność	E śr. [MeV]	E_max [MeV]
99.26%	0.77690	1.98460
0.199%	0.22230	0.68477

Stany izomeryczne

Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.

In-114g 1.2 min In-114m1 49.5 dni In-114m2 43.1 ms

Dane źródłowe i granice precyzji

Masy i niepewności dla In-114

AME2020 masses	B/A i defekt masy dostępne
NUBASE2020	3 stan(ów); spin/parity: 1+; T1/2: 7.19e1 s
NuDAT CSV	4 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 71.9 s
AME2020 covariance	wariancja diagonalna: 1.0455689e5 nano-u^2
AME2020 rct1/rct2	2 wiersz(e) reakcji/separacji dla In-114; S(2n)=16722.3165 keV; S(2p)=16564.0203 keV; Q(a)=-3537.4168 keV; Q(2B-)=-4073.1908 keV; Q(ep)=-8831.9533 keV; Q(B- n)=-8312.9959 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie

Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.

Widma gamma, identyfikacja i kalibracja

Nuklid kontrolny	In-114
NuDAT/NUBASE	źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła
ENDF/B-VIII.1 decay	T1/2=1.1983 min; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 1, max 1299.83 keV (0.1393%); rekordy MF=8/MT=457: 133
JEFF-4.0 decay	T1/2=1.1983 min; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 3, max 1299.92 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 53
FISPACT decay_2020	T1/2=1.1983 min; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 3, max 1299.92 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 53
ORIP/TORI gammas	2 linii gamma w aktywnej bazie głównej

Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.

Audyt modelu: NKE — karta nuklidów

Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.

Najważniejsze uproszczenia

Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.

Co można liczyć dokładniej

Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.