✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 5.489e+16 Bq/g = 1.483e+6 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 1.900e+4 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0306 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 2.16 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 14, beta: 21, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1053.867 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 8.4309 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 7.6034 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 7.1239 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | 1.0812 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 16.9 h | 0 | 14 | 21 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 16.9 h | 0 | 12 | 43 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 16.9 h | 16.9 h | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 137 %/rozpad | 855 %/rozpad | +523% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00344 MeV | 0.00344 MeV, I=23.8% | 0.00343 MeV, I=64.4% | ΔE=-0.01 keV; ΔI=+171% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.01889 MeV | 0.01889 MeV, I=21% | 0.01890 MeV, I=56.2% | ΔE=+0.01 keV; ΔI=+167% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00226 MeV | 0.00226 MeV, I=18.7% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00904 MeV | 0.00904 MeV, I=18.3% | 0.01000 MeV, I=47.1% | ΔE=+0.96 keV; ΔI=+157% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.18100 MeV, Eśr=0.00634 MeV | Emax=1.56243 MeV, Eśr=0.00001 MeV | ΔEmax=+32.3% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=1.13840 MeV, Eśr=0.00286 MeV | Emax=1.44270 MeV, Eśr=0.00007 MeV | ΔEmax=+26.7% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=1.00750 MeV, Eśr=0.00143 MeV | Emax=1.38515 MeV, Eśr=0.00003 MeV | ΔEmax=+37.5% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 1.0921 | 0.331% |
| 0.2178 | 2.179% |
| 0.1360 | 2.360% |
| 0.0639 | 15.526% |
| 0.0289 | 4.977% |
| 0.0189 | 21.023% |
| 0.0090 | 18.324% |
| 0.0058 | 5.389% |
| 0.0034 | 4.169% |
| 0.0034 | 23.821% |
| 0.0023 | 18.736% |
| 0.0022 | 8.040% |
| 0.0019 | 6.967% |
| 0.0014 | 5.477% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0063 | 1.1810 |
| 0.0029 | 1.1384 |
| 0.0014 | 1.0075 |
| 0.0010 | 0.9925 |
| 0.0012 | 0.9373 |
| 0.0040 | 0.9048 |
| 0.0054 | 0.9015 |
| 0.0104 | 0.8465 |
| 0.0010 | 0.6358 |
| 0.0143 | 0.5110 |
| 0.0424 | 0.4538 |
| 0.0025 | 0.3721 |
| 0.2893 | 0.2434 |
| 0.5510 | 0.1884 |
| 0.0048 | 0.1136 |
Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Xe-125
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 3 stan(ów); spin/parity: 1/2+*; T1/2: 1.687e1 h |
| NuDAT CSV | 2 stan(ów); decay: ε+β+; T1/2: 16.962 h |
| AME2020 covariance | wariancja diagonalna: 2.3069230e6 nano-u^2 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Xe-125; S(2n)=18093.7391 keV; S(2p)=12606.3251 keV; Q(a)=-1081.166 keV; Q(2B-)=-7530.3848 keV; Q(ep)=-3964.1901 keV; Q(B- n)=-13529.6184 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Xe-125 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=16.9 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 188.418 keV (53.8%); rekordy MF=8/MT=457: 369 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=16.9 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 188.43 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 226 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=16.9 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 188.43 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 226 |
| ORIP/TORI gammas | 14 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.