← Karta nuklidów / I (Z=53)

I-128
Z = 53 | A = 128 | N = 75 | Stan: g
T½ = 25.0 min (czas po którym połowa atomów ulega przemianie)
Masa atomowa nuklidu: 127.90580936 u (AME2020 z defektu masy)

Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja

🔗 Graf łańcucha (ChainFinder)⏱ Symulacja transmutacji (ChainSolver)Dokumentacja
Co ten nuklid wnosi do aktywności, ciepła i dawki
Aktywność właściwa 1 g2.175e+18 Bq/g = 5.878e+7 Ci/g
Ciepło rozpadu 1 g7.136e+4 W/g
Energia gamma na rozpad0.000882 MeV/rozpad
Energia ujęta w widmach0.205 MeV/rozpad
Liczba rekordów widmowychgamma: 5, beta: 13, alfa: 0

To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.

Energia wiązania i energie separacji

Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.

Energia wiązania B1079.402 MeV (AME2020)
B/A8.4328 MeV/nukleon
S_n - Oderwanie neutronu
S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1)
6.8260 MeV [AME2020]
S_p - Oderwanie protonu
S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1)
6.7464 MeV [AME2020]
S_alpha - Oderwanie cząstki alfa
S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4)
2.5439 MeV [AME2020]

Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.

Porównanie dostępnych baz dla tego samego nuklidu
Bazarozpadygammabetaalfa
ORIP_XXI 2019 (aktywna)25.0 min05130
TORI-22 (2004)25.0 min0280

Różnice liczbowe względem aktywnej bazy

BazaWielkośćAktywna bazaPorównywana bazaRóżnica
TORI-22 (2004)25.0 min25.0 min+1.63e-6%
TORI-22 (2004)Dominujący rozpadbrakbrakbrak porównania
TORI-22 (2004)σ(n,f)brakbrakbrak porównania
TORI-22 (2004)Suma intensywności gamma46.2 %/rozpad176 %/rozpad+281%
TORI-22 (2004)γ 0.00153 MeV0.00153 MeV, I=40.8%0.00159 MeV, I=50.9%ΔE=+0.06 keV; ΔI=+24.6%
TORI-22 (2004)γ 0.00017 MeV0.00017 MeV, I=2.46%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)γ 0.00534 MeV0.00534 MeV, I=2.27%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)γ 0.00123 MeV0.00123 MeV, I=0.343%0.00159 MeV, I=50.9%ΔE=+0.35 keV; ΔI=+1.47e+4%
TORI-22 (2004)β Emax #1Emax=1.05130 MeV, Eśr=0.00011 MeVEmax=1.43440 MeV, Eśr=0.00001 MeVΔEmax=+36.4%
TORI-22 (2004)β Emax #2Emax=0.96940 MeV, Eśr=0.00342 MeVEmax=1.14008 MeV, Eśr=0.00010 MeVΔEmax=+17.6%
TORI-22 (2004)β Emax #3Emax=0.74324 MeV, Eśr=0.00130 MeVEmax=0.96946 MeV, Eśr=0.00404 MeVΔEmax=+30.4%

Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.

Wykresy widm: I-128

Widmo gamma — energia i intensywność

Widmo beta — energia maksymalna

Tryby rozpadu

Brak danych o trybach rozpadu w bazie.

Przekroje czynne na neutrony

Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).

ReakcjaProduktσ [b]
(n,γ)I-129 (m2)93.1
Linie gamma (promieniowanie γ)

Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.

Energia [MeV]Intensywność
0.04060.319%
0.00532.270%
0.001540.835%
0.00120.343%
0.00022.460%
Widmo beta (cząstki β⁻)

Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).

E śr. [MeV]E_max [MeV]
0.00011.0513
0.00340.9694
0.00130.7432
0.01370.5266
0.14250.4429
0.00030.0336
0.00690.0310
0.00070.0298
0.00040.0295
0.01980.0275
0.01060.0272
0.00010.0041
0.00400.0038
Elektrony konwersji

Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.

IntensywnośćE śr. [MeV]E_max [MeV]
80.2%0.835702.12700
13%0.637301.68410
1.72%0.410101.15750
0.0112%0.164830.53200

Dane źródłowe i granice precyzji

Masy i niepewności dla I-128

AME2020 massesB/A i defekt masy dostępne
NUBASE20203 stan(ów); spin/parity: 1+*; T1/2: 2.499e1 m
NuDAT CSV2 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 25 m
AME2020 covariancewariancja diagonalna: 1.5112137e7 nano-u^2
AME2020 rct1/rct22 wiersz(e) reakcji/separacji dla I-128; S(2n)=15970.1698 keV; S(2p)=15922.8368 keV; Q(a)=-2543.8773 keV; Q(2B-)=-1806.2575 keV; Q(ep)=-8328.7073 keV; Q(B- n)=-7488.465 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie

Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.

Widma gamma, identyfikacja i kalibracja

Nuklid kontrolnyI-128
NuDAT/NUBASEźródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła
ENDF/B-VIII.1 decayT1/2=24.99 min; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 4, max 442.901 keV (12.6151%); rekordy MF=8/MT=457: 173
JEFF-4.0 decayT1/2=24.99 min; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 5, max 442.901 keV (1579.83%); rekordy MF=8/MT=457: 88
FISPACT decay_2020T1/2=24.99 min; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 5, max 442.901 keV (1579.83%); rekordy MF=8/MT=457: 88
ORIP/TORI gammas5 linii gamma w aktywnej bazie głównej

Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.

Audyt modelu: NKE — karta nuklidów

Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.

Najważniejsze uproszczenia

  • Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
  • Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
  • Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.

Co można liczyć dokładniej

  • Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
  • Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
  • Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.