← Karta nuklidów / I (Z=53)

I-129
Z = 53 | A = 129 | N = 76 | Stan: g
T½ = 15.7 My (czas po którym połowa atomów ulega przemianie)
Masa atomowa nuklidu: 128.90498364 u (AME2020 z defektu masy)

Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja

🔗 Graf łańcucha (ChainFinder)⏱ Symulacja transmutacji (ChainSolver)Dokumentacja
Co ten nuklid wnosi do aktywności, ciepła i dawki
Aktywność właściwa 1 g6.536e+6 Bq/g = 1.766e-4 Ci/g
Ciepło rozpadu 1 g9.128e-7 W/g
Energia gamma na rozpad0.0134 MeV/rozpad
Energia ujęta w widmach0.872 MeV/rozpad
Liczba rekordów widmowychgamma: 6, beta: 5, alfa: 0

To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.

Energia wiązania i energie separacji

Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.

Energia wiązania B1088.243 MeV (AME2020)
B/A8.4360 MeV/nukleon
S_n - Oderwanie neutronu
S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1)
8.8405 MeV [AME2020]
S_p - Oderwanie protonu
S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1)
6.8023 MeV [AME2020]
S_alpha - Oderwanie cząstki alfa
S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4)
2.6769 MeV [AME2020]

Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.

Porównanie dostępnych baz dla tego samego nuklidu
Bazarozpadygammabetaalfa
ORIP_XXI 2019 (aktywna)15.7 My1650
TORI-22 (2004)15.7 My1010

Różnice liczbowe względem aktywnej bazy

BazaWielkośćAktywna bazaPorównywana bazaRóżnica
TORI-22 (2004)15.7 My15.7 My+1.02e-6%
TORI-22 (2004)Dominujący rozpadα, branching 18%α, branching 18%ten sam tryb; Δbranch=+0%
TORI-22 (2004)σ(n,f)brakbrakbrak porównania
TORI-22 (2004)Suma intensywności gamma14.5 %/rozpad0 %/rozpad-100%
TORI-22 (2004)γ 0.00714 MeV0.00714 MeV, I=3.94%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)γ 0.02160 MeV0.02160 MeV, I=3.84%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)γ 0.10700 MeV0.10700 MeV, I=3.41%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)γ 0.08758 MeV0.08758 MeV, I=2.46%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)β Emax #1Emax=0.03958 MeV, Eśr=0.07520 MeVEmax=0.03958 MeV, Eśr=0.07510 MeVΔEmax=-0.00758%
TORI-22 (2004)β Emax #2Emax=0.03360 MeV, Eśr=0.13162 MeVbrak rekordubrak porównania
TORI-22 (2004)β Emax #3Emax=0.02978 MeV, Eśr=0.37024 MeVbrak rekordubrak porównania

Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.

Wykresy widm: I-129

Widmo gamma — energia i intensywność

Widmo beta — energia maksymalna

Tryby rozpadu

Branching = udział danego trybu rozpadu (100% = jedyny tryb). σ pochł. = przekrój czynny na pochłanianie neutronów [bary; 1 b = 10⁻²⁴ cm²].

TrybOpisBranchingσ pochł. [b]
αEmisja cząstki α (jądro He-4): Z−2, A−418%0.9979
Przekroje czynne na neutrony

Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).

ReakcjaProduktσ [b]
(n,γ)I-130 (m2)100
Linie gamma (promieniowanie γ)

Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.

Energia [MeV]Intensywność
0.78900.502%
0.73540.343%
0.10703.413%
0.08762.460%
0.02163.844%
0.00713.937%
Widmo beta (cząstki β⁻)

Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).

E śr. [MeV]E_max [MeV]
0.07520.0396
0.13160.0336
0.37020.0298
0.19960.0295
0.08170.0041
Elektrony konwersji

Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.

IntensywnośćE śr. [MeV]E_max [MeV]
100%0.040900.15242

Dane źródłowe i granice precyzji

Masy i niepewności dla I-129

AME2020 massesB/A i defekt masy dostępne
NUBASE20201 stan(ów); spin/parity: 7/2+*; T1/2: 1.614e1 My
NuDAT CSV1 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 1.61e+07 y
AME2020 covariancewariancja diagonalna: 1.1460459e7 nano-u^2
AME2020 rct1/rct22 wiersz(e) reakcji/separacji dla I-129; S(2n)=15666.5955 keV; S(2p)=16386.8244 keV; Q(a)=-2676.9981 keV; Q(2B-)=-1008.1261 keV; Q(ep)=-11166.2955 keV; Q(B- n)=-6717.9599 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie

Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.

Widma gamma, identyfikacja i kalibracja

Nuklid kontrolnyI-129
NuDAT/NUBASEźródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła
ENDF/B-VIII.1 decayT1/2=1.570e+7 y; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 1, max 39.578 keV (7.51%); rekordy MF=8/MT=457: 40
JEFF-4.0 decayT1/2=1.610e+7 y; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 1, max 39.578 keV (742%); rekordy MF=8/MT=457: 40
FISPACT decay_2020T1/2=1.610e+7 y; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 1, max 39.578 keV (742%); rekordy MF=8/MT=457: 40
ORIP/TORI gammas6 linii gamma w aktywnej bazie głównej

Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.

Audyt modelu: NKE — karta nuklidów

Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.

Najważniejsze uproszczenia

  • Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
  • Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
  • Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.

Co można liczyć dokładniej

  • Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
  • Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
  • Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.