✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 3.207e+15 Bq/g = 8.667e+4 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 1.249e+3 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0418 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 2.43 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 20, beta: 30, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1100.210 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 8.3986 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 7.4935 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 7.0683 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | 0.7831 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 11.5 dni | 0 | 20 | 30 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 11.5 dni | 0 | 11 | 61 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 11.5 dni | 11.5 dni | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 261 %/rozpad | 738 %/rozpad | +183% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00505 MeV | 0.00505 MeV, I=46% | 0.00540 MeV, I=67.4% | ΔE=+0.35 keV; ΔI=+46.3% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00283 MeV | 0.00283 MeV, I=33.7% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00177 MeV | 0.00177 MeV, I=21.3% | 0.00166 MeV, I=19.9% | ΔE=-0.11 keV; ΔI=-6.62% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00241 MeV | 0.00241 MeV, I=21% | 0.00166 MeV, I=19.9% | ΔE=-0.75 keV; ΔI=-5.25% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.04760 MeV, Eśr=0.01170 MeV | Emax=1.34188 MeV, Eśr=0.00001 MeV | ΔEmax=+28.1% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=0.92385 MeV, Eśr=0.00730 MeV | Emax=1.21830 MeV, Eśr=0.00000 MeV | ΔEmax=+31.9% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=0.83160 MeV, Eśr=0.00231 MeV | Emax=1.20843 MeV, Eśr=0.00002 MeV | ΔEmax=+45.3% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 1.0331 | 0.355% |
| 0.1808 | 8.782% |
| 0.1141 | 2.550% |
| 0.0600 | 11.809% |
| 0.0182 | 18.009% |
| 0.0127 | 12.258% |
| 0.0114 | 4.278% |
| 0.0081 | 9.763% |
| 0.0076 | 4.925% |
| 0.0064 | 5.630% |
| 0.0058 | 1.897% |
| 0.0051 | 46.033% |
| 0.0032 | 12.357% |
| 0.0028 | 33.725% |
| 0.0024 | 21.036% |
| 0.0021 | 5.374% |
| 0.0018 | 21.344% |
| 0.0017 | 20.364% |
| 0.0015 | 7.305% |
| 0.0014 | 12.790% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0117 | 1.0476 |
| 0.0073 | 0.9238 |
| 0.0023 | 0.8316 |
| 0.0015 | 0.6965 |
| 0.0013 | 0.6744 |
| 0.0136 | 0.6201 |
| 0.0122 | 0.5850 |
| 0.0016 | 0.5727 |
| 0.0058 | 0.5019 |
| 0.4680 | 0.4963 |
| 0.0207 | 0.4865 |
| 0.0032 | 0.4804 |
| 0.0010 | 0.4612 |
| 0.0131 | 0.4040 |
| 0.1399 | 0.3732 |
Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Ba-131
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 2 stan(ów); spin/parity: 1/2+*; T1/2: 1.152e1 d |
| NuDAT CSV | 2 stan(ów); decay: ε+β+; T1/2: 11.52 d |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 1310560 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Ba-131; S(2n)=17760.7287 keV; S(2p)=12560.8306 keV; Q(a)=-782.991 keV; Q(2B-)=-6970.5103 keV; Q(ep)=-4087.455 keV; Q(B- n)=-13122.9021 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Ba-131 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=11.5 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 496.321 keV (48%); rekordy MF=8/MT=457: 707 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=11.55 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 496.29 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 591 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=11.55 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 496.29 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 591 |
| ORIP/TORI gammas | 20 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.