✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 5.649e+15 Bq/g = 1.527e+5 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 1.694e+3 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.00714 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 1.87 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 3, beta: 15, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1109.537 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 8.4056 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 7.1684 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 6.0281 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | 1.8396 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 6.48 dni | 0 | 3 | 15 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 6.48 dni | 0 | 4 | 13 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 6.48 dni | 6.48 dni | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 66.1 %/rozpad | 272 %/rozpad | +312% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00347 MeV | 0.00347 MeV, I=63.3% | 0.00270 MeV, I=82.1% | ΔE=-0.76 keV; ΔI=+29.7% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.09258 MeV | 0.09258 MeV, I=2.46% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.77832 MeV | 0.77832 MeV, I=0.343% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.31780 MeV, Eśr=0.00585 MeV | Emax=1.98564 MeV, Eśr=0.00070 MeV | ΔEmax=+50.7% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=1.13600 MeV, Eśr=0.00507 MeV | Emax=1.31793 MeV, Eśr=0.00585 MeV | ΔEmax=+16% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=1.09040 MeV, Eśr=0.00271 MeV | Emax=1.29791 MeV, Eśr=0.00055 MeV | ΔEmax=+19% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | Cs-133 (m2) | 1.87 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.7783 | 0.343% |
| 0.0926 | 2.460% |
| 0.0035 | 63.313% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0058 | 1.3178 |
| 0.0051 | 1.1360 |
| 0.0027 | 1.0904 |
| 0.0012 | 1.0317 |
| 0.9742 | 0.6677 |
| 0.0006 | 0.6631 |
| 0.0101 | 0.6302 |
| 0.0024 | 0.5671 |
| 0.0072 | 0.5110 |
| 0.0080 | 0.5059 |
| 0.0189 | 0.4646 |
| 0.1391 | 0.0336 |
| 0.3914 | 0.0298 |
| 0.2110 | 0.0295 |
| 0.0865 | 0.0041 |
Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.
| Intensywność | E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|---|
| 1.61% | 0.27000 | 0.81444 |
| 0.37% | 0.06900 | 0.24730 |
| 0.063% | 0.04100 | 0.15100 |
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Cs-132
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 1 stan(ów); spin/parity: 2+*; T1/2: 6.480e0 d |
| NuDAT CSV | 2 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 6.48 d |
| AME2020 covariance | wariancja diagonalna: 1.2367230e6 nano-u^2 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Cs-132; S(2n)=16395.5748 keV; S(2p)=14794.4473 keV; Q(a)=-1839.5789 keV; Q(2B-)=-3429.1157 keV; Q(ep)=-6998.937 keV; Q(B- n)=-8545.053 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Cs-132 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=6.48 d; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 5, max 667.714 keV (97.5942%); rekordy MF=8/MT=457: 249 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=6.53 d; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 5, max 667.718 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 183 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=6.53 d; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 5, max 667.718 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 183 |
| ORIP/TORI gammas | 3 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.