✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 5.378e+17 Bq/g = 1.454e+7 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 1.500e+5 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.00152 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 1.74 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 3, beta: 125, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1181.557 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 8.3208 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 5.1654 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 7.5804 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -0.4381 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 1.52 h | 0 | 3 | 125 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 1.52 h | 0 | 0 | 173 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 1.52 h | 1.52 h | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 63.3 %/rozpad | 0 %/rozpad | -100% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00250 MeV | 0.00250 MeV, I=60.1% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00022 MeV | 0.00022 MeV, I=2.84% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00191 MeV | 0.00191 MeV, I=0.394% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=3.85040 MeV, Eśr=0.00263 MeV | Emax=4.04520 MeV, Eśr=0.00000 MeV | ΔEmax=+5.06% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=3.71910 MeV, Eśr=0.00315 MeV | Emax=3.97560 MeV, Eśr=0.00047 MeV | ΔEmax=+6.9% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=3.63270 MeV, Eśr=0.01155 MeV | Emax=3.85040 MeV, Eśr=0.00237 MeV | ΔEmax=+5.99% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | La-143 (m2) | 100 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.0025 | 60.073% |
| 0.0019 | 0.394% |
| 0.0002 | 2.840% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0026 | 3.8504 |
| 0.0032 | 3.7191 |
| 0.0115 | 3.6327 |
| 0.0089 | 3.6121 |
| 0.0037 | 3.4593 |
| 0.0032 | 3.4019 |
| 0.0137 | 3.3147 |
| 0.0016 | 3.2732 |
| 0.0021 | 3.2424 |
| 0.0032 | 3.2367 |
| 0.0032 | 3.1810 |
| 0.0021 | 3.1550 |
| 0.0016 | 3.0759 |
| 0.0042 | 3.0469 |
| 0.0058 | 3.0343 |
Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.
| Intensywność | E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|---|
| 7% | 1.91000 | 4.51700 |
| 5.2% | 1.63400 | 3.87580 |
| 3% | 1.21900 | 2.98090 |
| 0.8% | 1.16500 | 2.86440 |
| 2.1% | 1.00400 | 2.51280 |
| 6.9% | 0.92100 | 2.32980 |
| 2% | 0.84100 | 2.15280 |
| 21.5% | 0.82600 | 2.11930 |
| 20.1% | 0.76100 | 1.97440 |
| 3.7% | 0.70600 | 1.85030 |
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla La-142
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 2 stan(ów); spin/parity: 2-; T1/2: 9.11e1 m |
| NuDAT CSV | 1 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 91.8 m |
| AME2020 covariance | wariancja diagonalna: 4.5538812e7 nano-u^2 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla La-142; S(2n)=11854.5269 keV; S(2p)=17552.154 keV; Q(a)=438.1621 keV; Q(2B-)=3762.4167 keV; Q(ep)=-12835.5701 keV; Q(B- n)=-2664.2105 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | La-142 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=1.5183 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 641.285 keV (47.4%); rekordy MF=8/MT=457: 529 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=1.5183 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 641.285 keV (4740%); rekordy MF=8/MT=457: 723 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=1.5183 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 641.285 keV (4740%); rekordy MF=8/MT=457: 723 |
| ORIP/TORI gammas | 3 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.