✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 2.704e+16 Bq/g = 7.308e+5 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 5.939e+3 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0219 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 1.37 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 37, beta: 76, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1244.432 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 8.2413 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 7.8603 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 6.9954 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | 0.3670 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 1.18 dni | 1 | 37 | 76 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 1.18 dni | 1 | 0 | 231 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 1.18 dni | 1.18 dni | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak/σ_a, branching 700% | brak/σ_a, branching 700% | ten sam tryb; Δbranch=+0% |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 297 %/rozpad | 0 %/rozpad | -100% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00211 MeV | 0.00211 MeV, I=29.3% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00112 MeV | 0.00112 MeV, I=22.8% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00145 MeV | 0.00145 MeV, I=18.6% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00173 MeV | 0.00173 MeV, I=16.9% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=0.94871 MeV, Eśr=0.00364 MeV | Emax=1.01220 MeV, Eśr=0.00004 MeV | ΔEmax=+6.69% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=0.87769 MeV, Eśr=0.00101 MeV | Emax=0.96890 MeV, Eśr=0.00015 MeV | ΔEmax=+10.4% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=0.84867 MeV, Eśr=0.00300 MeV | Emax=0.96440 MeV, Eśr=0.00005 MeV | ΔEmax=+13.6% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Branching = udział danego trybu rozpadu (100% = jedyny tryb). σ pochł. = przekrój czynny na pochłanianie neutronów [bary; 1 b = 10⁻²⁴ cm²].
| Tryb | Opis | Branching | σ pochł. [b] |
|---|---|---|---|
| ? | — | 700% | 1 |
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | Pm-152 (m2) | 100 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.5079 | 0.310% |
| 0.2746 | 0.453% |
| 0.0998 | 1.805% |
| 0.0569 | 1.900% |
| 0.0451 | 5.801% |
| 0.0374 | 5.318% |
| 0.0220 | 3.260% |
| 0.0199 | 2.288% |
| 0.0154 | 5.715% |
| 0.0149 | 1.794% |
| 0.0110 | 13.032% |
| 0.0082 | 5.810% |
| 0.0067 | 6.848% |
| 0.0065 | 9.710% |
| 0.0062 | 2.741% |
| 0.0059 | 11.676% |
| 0.0053 | 9.228% |
| 0.0051 | 12.093% |
| 0.0051 | 2.939% |
| 0.0043 | 2.396% |
| … i 17 dalszych linii | |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0036 | 0.9487 |
| 0.0010 | 0.8777 |
| 0.0030 | 0.8487 |
| 0.0017 | 0.8176 |
| 0.0053 | 0.8079 |
| 0.0023 | 0.7851 |
| 0.0096 | 0.7728 |
| 0.0011 | 0.7691 |
| 0.0133 | 0.7528 |
| 0.0049 | 0.7361 |
| 0.0412 | 0.7177 |
| 0.0011 | 0.7120 |
| 0.0015 | 0.7093 |
| 0.0035 | 0.7042 |
| 0.0093 | 0.6713 |
Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.
| Intensywność | E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|---|
| 10% | 0.41700 | 1.18800 |
| 2.7% | 0.38800 | 1.11830 |
| 3.3% | 0.37400 | 1.08320 |
| 8.5% | 0.34800 | 1.02020 |
| 1.43% | 0.34800 | 1.01960 |
| 2.42% | 0.33200 | 0.97900 |
| 0.19% | 0.29500 | 0.88536 |
| 1.85% | 0.29300 | 0.88121 |
| 3.33% | 0.28700 | 0.86405 |
| 42.7% | 0.27800 | 0.84309 |
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Pm-151
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 1 stan(ów); spin/parity: 5/2+*; T1/2: 2.840e1 h |
| NuDAT CSV | 1 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 28.4 h |
| AME2020 covariance | wariancja diagonalna: 2.4498972e7 nano-u^2 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Pm-151; S(2n)=13464.4918 keV; S(2p)=16924.8292 keV; Q(a)=-367.0829 keV; Q(2B-)=1266.838 keV; Q(ep)=-12374.7222 keV; Q(B- n)=-4406.2426 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Pm-151 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=1.1833 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 340.08 keV (22.5%); rekordy MF=8/MT=457: 1792 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=1.1833 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 340.08 keV (2250%); rekordy MF=8/MT=457: 1589 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=1.1833 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 340.08 keV (2250%); rekordy MF=8/MT=457: 1589 |
| ORIP/TORI gammas | 37 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.