← Karta nuklidów / Tm (Z=69)

Tm-170
Z = 69 | A = 170 | N = 101 | Stan: g
T½ = 128.6 dni (czas po którym połowa atomów ulega przemianie)
Masa atomowa nuklidu: 169.93580709 u (AME2020 z defektu masy)

Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja

🔗 Graf łańcucha (ChainFinder)⏱ Symulacja transmutacji (ChainSolver)Dokumentacja
Co ten nuklid wnosi do aktywności, ciepła i dawki
Aktywność właściwa 1 g2.210e+14 Bq/g = 5.973e+3 Ci/g
Ciepło rozpadu 1 g4.655e+0 W/g
Energia gamma na rozpad0.0141 MeV/rozpad
Energia ujęta w widmach0.131 MeV/rozpad
Liczba rekordów widmowychgamma: 6, beta: 5, alfa: 0

To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.

Energia wiązania i energie separacji

Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.

Energia wiązania B1377.937 MeV (AME2020)
B/A8.1055 MeV/nukleon
S_n - Oderwanie neutronu
S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1)
6.5919 MeV [AME2020]
S_p - Oderwanie protonu
S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1)
6.1632 MeV [AME2020]
S_alpha - Oderwanie cząstki alfa
S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4)
-0.8501 MeV [AME2020]

Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.

Porównanie dostępnych baz dla tego samego nuklidu
Bazarozpadygammabetaalfa
ORIP_XXI 2019 (aktywna)128.6 dni1650
TORI-22 (2004)128.6 dni1220

Różnice liczbowe względem aktywnej bazy

BazaWielkośćAktywna bazaPorównywana bazaRóżnica
TORI-22 (2004)128.6 dni128.6 dni+0%
TORI-22 (2004)Dominujący rozpadbrak/σ_a, branching 92%brak/σ_a, branching 92%ten sam tryb; Δbranch=+0%
TORI-22 (2004)σ(n,f)brakbrakbrak porównania
TORI-22 (2004)Suma intensywności gamma31 %/rozpad55 %/rozpad+77.3%
TORI-22 (2004)γ 0.00830 MeV0.00830 MeV, I=8.38%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)γ 0.03008 MeV0.03008 MeV, I=8.19%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)γ 0.12240 MeV0.12240 MeV, I=7.38%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)γ 0.00234 MeV0.00234 MeV, I=4.22%brak linii w oknie ±1.0 keVbrak dopasowania
TORI-22 (2004)β Emax #1Emax=0.08425 MeV, Eśr=0.03255 MeVEmax=0.08426 MeV, Eśr=0.02477 MeVΔEmax=+0.00238%
TORI-22 (2004)β Emax #2Emax=0.05940 MeV, Eśr=0.00930 MeVEmax=0.07863 MeV, Eśr=0.00003 MeVΔEmax=+32.4%
TORI-22 (2004)β Emax #3Emax=0.05239 MeV, Eśr=0.02248 MeVbrak rekordubrak porównania

Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.

Wykresy widm: Tm-170

Widmo gamma — energia i intensywność

Widmo beta — energia maksymalna

Tryby rozpadu

Branching = udział danego trybu rozpadu (100% = jedyny tryb). σ pochł. = przekrój czynny na pochłanianie neutronów [bary; 1 b = 10⁻²⁴ cm²].

TrybOpisBranchingσ pochł. [b]
?92%1
Przekroje czynne na neutrony

Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).

ReakcjaProduktσ [b]
(n,γ)Tm-171 (m2)99.87
Linie gamma (promieniowanie γ)

Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.

Energia [MeV]Intensywność
0.12247.377%
0.12100.584%
0.04692.292%
0.03018.185%
0.00838.377%
0.00234.220%
Widmo beta (cząstki β⁻)

Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).

E śr. [MeV]E_max [MeV]
0.03260.0843
0.00930.0594
0.02250.0524
0.01270.0514
0.04030.0074
Elektrony konwersji

Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.

IntensywnośćE śr. [MeV]E_max [MeV]
76%0.323100.96790
24%0.290400.88365

Dane źródłowe i granice precyzji

Masy i niepewności dla Tm-170

AME2020 massesB/A i defekt masy dostępne
NUBASE20202 stan(ów); spin/parity: 1-*; T1/2: 1.286e2 d
NuDAT CSV2 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 128.4 d
AME2020 covariancewariancja diagonalna: 6.1746956e5 nano-u^2
AME2020 rct1/rct22 wiersz(e) reakcji/separacji dla Tm-170; S(2n)=14625.5716 keV; S(2p)=14314.025 keV; Q(a)=850.109 keV; Q(2B-)=-2489.0803 keV; Q(ep)=-8288.2754 keV; Q(B- n)=-7491.1049 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie

Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.

Widma gamma, identyfikacja i kalibracja

Nuklid kontrolnyTm-170
NuDAT/NUBASEźródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła
ENDF/B-VIII.1 decayT1/2=128.6 d; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 1, max 84.2547 keV (2.5104%); rekordy MF=8/MT=457: 142
JEFF-4.0 decayT1/2=128.5995 d; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 2, max 84.2547 keV (247.675%); rekordy MF=8/MT=457: 70
FISPACT decay_2020T1/2=128.5995 d; gałęzie rozpadu: 2; gamma >=0,1%: 2, max 84.2547 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 83
ORIP/TORI gammas6 linii gamma w aktywnej bazie głównej

Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.

Audyt modelu: NKE — karta nuklidów

Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.

Najważniejsze uproszczenia

  • Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
  • Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
  • Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.

Co można liczyć dokładniej

  • Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
  • Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
  • Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.