✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 5.016e+16 Bq/g = 1.356e+6 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 4.798e+4 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.235 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 5.97 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 107, beta: 96, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1455.750 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 7.9986 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 7.0000 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 4.5012 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -2.7757 MeV [AME2020 + AME2020 est.] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 12.7 h | 0 | 107 | 96 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 12.7 h | 0 | 13 | 100 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 12.7 h | 12.7 h | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 1.21e+3 %/rozpad | 1.13e+3 %/rozpad | -6.37% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00132 MeV | 0.00132 MeV, I=25.2% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00453 MeV | 0.00453 MeV, I=24.4% | 0.00460 MeV, I=88.3% | ΔE=+0.07 keV; ΔI=+261% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00221 MeV | 0.00221 MeV, I=23.5% | 0.00239 MeV, I=67.9% | ΔE=+0.18 keV; ΔI=+189% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00306 MeV | 0.00306 MeV, I=23.1% | 0.00239 MeV, I=67.9% | ΔE=-0.67 keV; ΔI=+194% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.43940 MeV, Eśr=0.00156 MeV | Emax=1.63135 MeV, Eśr=0.00013 MeV | ΔEmax=+13.3% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=1.42730 MeV, Eśr=0.09445 MeV | Emax=1.56028 MeV, Eśr=0.00072 MeV | ΔEmax=+9.32% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=1.41010 MeV, Eśr=0.00278 MeV | Emax=1.52117 MeV, Eśr=0.00095 MeV | ΔEmax=+7.88% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.8678 | 5.932% |
| 0.7142 | 0.840% |
| 0.4990 | 5.798% |
| 0.3357 | 8.800% |
| 0.1192 | 6.128% |
| 0.1126 | 4.414% |
| 0.1047 | 9.964% |
| 0.0843 | 9.728% |
| 0.0780 | 4.570% |
| 0.0615 | 5.362% |
| 0.0492 | 12.184% |
| 0.0406 | 6.425% |
| 0.0398 | 7.258% |
| 0.0348 | 5.565% |
| 0.0308 | 3.762% |
| 0.0295 | 15.979% |
| 0.0288 | 18.690% |
| 0.0284 | 10.336% |
| 0.0266 | 11.870% |
| 0.0247 | 9.951% |
| … i 87 dalszych linii | |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0016 | 1.4394 |
| 0.0945 | 1.4273 |
| 0.0028 | 1.4101 |
| 0.0026 | 1.3874 |
| 0.0029 | 1.3738 |
| 0.0269 | 1.3427 |
| 0.0035 | 1.3310 |
| 0.0158 | 1.2942 |
| 0.0023 | 1.2920 |
| 0.0074 | 1.2892 |
| 0.0092 | 1.2738 |
| 0.0103 | 1.2575 |
| 0.1440 | 1.2310 |
| 0.0019 | 1.2239 |
| 0.1652 | 1.2214 |
Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Re-182
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 4 stan(ów); spin/parity: 7+*; T1/2: 6.42e1 h |
| NuDAT CSV | 2 stan(ów); decay: ε+β+; T1/2: 64.2 h |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 1820750 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Re-182; S(2n)=15751.4165 keV; S(2p)=11090.4553 keV; Q(2B-)=-6394.4614 keV; Q(ep)=-4296.0509 keV; Q(B- n)=-9967.4941 keV; S(n)=7000.0503 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Re-182 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=2.6667 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 229.32 keV (25.8%); rekordy MF=8/MT=457: 1317 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=2.6667 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 229.32 keV (2580%); rekordy MF=8/MT=457: 1098 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=2.6667 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 229.32 keV (2580%); rekordy MF=8/MT=457: 1098 |
| ORIP/TORI gammas | 107 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.