✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 6.910e+14 Bq/g = 1.867e+4 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 2.694e+2 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0489 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 2.43 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 10, beta: 16, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1470.666 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 7.9928 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 6.4814 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 5.1431 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -2.2890 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 38.0 dni | 1 | 10 | 16 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 38.0 dni | 1 | 9 | 30 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 38.0 dni | 38.0 dni | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak/σ_a, branching 8900% | brak/σ_a, branching 8900% | ten sam tryb; Δbranch=+0% |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 239 %/rozpad | 446 %/rozpad | +86.6% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00172 MeV | 0.00172 MeV, I=83.4% | 0.00188 MeV, I=36.2% | ΔE=+0.16 keV; ΔI=-56.6% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00223 MeV | 0.00223 MeV, I=72.3% | 0.00257 MeV, I=9.67% | ΔE=+0.34 keV; ΔI=-86.6% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00125 MeV | 0.00125 MeV, I=24.1% | 0.00188 MeV, I=36.2% | ΔE=+0.63 keV; ΔI=+50.2% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00274 MeV | 0.00274 MeV, I=18.3% | 0.00257 MeV, I=9.67% | ΔE=-0.17 keV; ΔI=-47.3% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.38630 MeV, Eśr=0.00103 MeV | Emax=1.43099 MeV, Eśr=0.00002 MeV | ΔEmax=+3.22% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=1.27510 MeV, Eśr=0.00119 MeV | Emax=1.38630 MeV, Eśr=0.00103 MeV | ΔEmax=+8.72% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=1.02260 MeV, Eśr=0.00515 MeV | Emax=1.31979 MeV, Eśr=0.00002 MeV | ΔEmax=+29.1% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Branching = udział danego trybu rozpadu (100% = jedyny tryb). σ pochł. = przekrój czynny na pochłanianie neutronów [bary; 1 b = 10⁻²⁴ cm²].
| Tryb | Opis | Branching | σ pochł. [b] |
|---|---|---|---|
| ? | — | 8900% | 1 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.8127 | 0.653% |
| 0.2434 | 9.911% |
| 0.1254 | 4.168% |
| 0.0610 | 10.839% |
| 0.0398 | 4.570% |
| 0.0180 | 11.061% |
| 0.0027 | 18.332% |
| 0.0022 | 72.254% |
| 0.0017 | 83.376% |
| 0.0013 | 24.075% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0010 | 1.3863 |
| 0.0012 | 1.2751 |
| 0.0052 | 1.0226 |
| 0.3788 | 0.9033 |
| 0.1559 | 0.8948 |
| 0.3746 | 0.7921 |
| 0.0029 | 0.7873 |
| 0.0067 | 0.7698 |
| 0.0194 | 0.6419 |
| 0.0033 | 0.5392 |
| 0.0302 | 0.2529 |
| 0.1714 | 0.1112 |
| 0.1884 | 0.0672 |
| 0.4431 | 0.0593 |
| 0.2548 | 0.0580 |
Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Re-184
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 2 stan(ów); spin/parity: 3-; T1/2: 3.54e1 d |
| NuDAT CSV | 3 stan(ów); decay: ε+β+; T1/2: 35.43 d |
| AME2020 covariance | wariancja diagonalna: 2.1073144e7 nano-u^2 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Re-184; S(2n)=14916.3116 keV; S(2p)=12367.0768 keV; Q(a)=2288.8955 keV; Q(2B-)=-4608.9641 keV; Q(ep)=-6215.2438 keV; Q(B- n)=-8627.3776 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Re-184 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=35.4 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 903.282 keV (38.1005%); rekordy MF=8/MT=457: 430 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=35.4 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: brak w stanie podstawowym; rekordy MF=8/MT=457: 320 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=35.4 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: brak w stanie podstawowym; rekordy MF=8/MT=457: 320 |
| ORIP/TORI gammas | 10 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.