✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 2.159e+15 Bq/g = 5.834e+4 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 1.370e+3 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0571 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 3.96 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 30, beta: 54, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1510.063 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 7.9477 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 6.3752 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 5.0558 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -2.7489 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 11.8 dni | 0 | 30 | 54 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 11.8 dni | 0 | 9 | 65 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 11.8 dni | 11.8 dni | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 712 %/rozpad | 430 %/rozpad | -39.7% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00427 MeV | 0.00427 MeV, I=53.1% | 0.00460 MeV, I=9.67% | ΔE=+0.33 keV; ΔI=-81.8% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00354 MeV | 0.00354 MeV, I=49.5% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00382 MeV | 0.00382 MeV, I=48.4% | 0.00460 MeV, I=9.67% | ΔE=+0.78 keV; ΔI=-80% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00192 MeV | 0.00192 MeV, I=44.5% | 0.00190 MeV, I=29.2% | ΔE=-0.01 keV; ΔI=-34.4% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.39720 MeV, Eśr=0.00143 MeV | Emax=1.49490 MeV, Eśr=0.00062 MeV | ΔEmax=+6.99% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=1.38700 MeV, Eśr=0.00147 MeV | Emax=1.39724 MeV, Eśr=0.00151 MeV | ΔEmax=+0.738% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=1.32430 MeV, Eśr=0.00458 MeV | Emax=1.38695 MeV, Eśr=0.00155 MeV | ΔEmax=+4.73% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.6859 | 0.688% |
| 0.1013 | 11.285% |
| 0.0825 | 17.376% |
| 0.0348 | 4.830% |
| 0.0208 | 18.368% |
| 0.0143 | 12.298% |
| 0.0078 | 29.737% |
| 0.0062 | 18.607% |
| 0.0046 | 28.722% |
| 0.0043 | 53.127% |
| 0.0040 | 18.388% |
| 0.0038 | 22.088% |
| 0.0038 | 48.411% |
| 0.0035 | 49.543% |
| 0.0033 | 12.421% |
| 0.0027 | 2.406% |
| 0.0025 | 35.827% |
| 0.0025 | 21.435% |
| 0.0024 | 18.511% |
| 0.0021 | 39.425% |
| … i 10 dalszych linii | |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0014 | 1.3972 |
| 0.0015 | 1.3870 |
| 0.0046 | 1.3243 |
| 0.0042 | 1.2002 |
| 0.0013 | 1.1473 |
| 0.0041 | 1.1338 |
| 0.0229 | 1.0361 |
| 0.0012 | 0.9167 |
| 0.0108 | 0.8391 |
| 0.0328 | 0.8290 |
| 0.0054 | 0.8280 |
| 0.0079 | 0.8236 |
| 0.0031 | 0.8218 |
| 0.0210 | 0.7686 |
| 0.0018 | 0.7402 |
Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Ir-190
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 4 stan(ów); spin/parity: 4-; T1/2: 1.178e1 d |
| NuDAT CSV | 4 stan(ów); decay: ε+β+; T1/2: 11.78 d |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 1900770 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Ir-190; S(2n)=14551.295 keV; S(2p)=12314.6762 keV; Q(a)=2748.79 keV; Q(2B-)=-3920.0744 keV; Q(ep)=-6063.4887 keV; Q(B- n)=-8355.5272 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Ir-190 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=11.78 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 186.68 keV (52.44%); rekordy MF=8/MT=457: 665 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=12 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 186.72 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 500 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=12 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 186.72 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 500 |
| ORIP/TORI gammas | 30 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.