✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 2.221e+16 Bq/g = 6.003e+5 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 1.055e+4 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0286 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 2.97 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 18, beta: 51, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1577.941 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 7.8897 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 7.0591 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 4.7901 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -1.6666 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 1.09 dni | 0 | 18 | 51 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 1.09 dni | 0 | 33 | 95 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 1.09 dni | 1.09 dni | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 459 %/rozpad | 2.19e+3 %/rozpad | +378% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00237 MeV | 0.00237 MeV, I=112% | 0.00220 MeV, I=32.8% | ΔE=-0.17 keV; ΔI=-70.8% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00230 MeV | 0.00230 MeV, I=74.5% | 0.00220 MeV, I=32.8% | ΔE=-0.10 keV; ΔI=-56% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00197 MeV | 0.00197 MeV, I=49.6% | 0.00220 MeV, I=32.8% | ΔE=+0.23 keV; ΔI=-33.9% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00107 MeV | 0.00107 MeV, I=36.7% | 0.00110 MeV, I=16.7% | ΔE=+0.03 keV; ΔI=-54.5% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.90630 MeV, Eśr=0.00114 MeV | Emax=2.29630 MeV, Eśr=0.00033 MeV | ΔEmax=+20.5% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=1.75920 MeV, Eśr=0.00183 MeV | Emax=2.28892 MeV, Eśr=0.00003 MeV | ΔEmax=+30.1% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=1.71840 MeV, Eśr=0.00332 MeV | Emax=2.27421 MeV, Eśr=0.00017 MeV | ΔEmax=+32.3% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.5322 | 0.760% |
| 0.0341 | 28.484% |
| 0.0287 | 5.380% |
| 0.0137 | 35.310% |
| 0.0049 | 3.341% |
| 0.0034 | 36.438% |
| 0.0025 | 5.780% |
| 0.0024 | 6.202% |
| 0.0024 | 112.260% |
| 0.0023 | 74.517% |
| 0.0021 | 8.144% |
| 0.0020 | 49.620% |
| 0.0018 | 6.883% |
| 0.0018 | 20.632% |
| 0.0012 | 5.440% |
| 0.0012 | 16.887% |
| 0.0011 | 6.540% |
| 0.0011 | 36.714% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0011 | 1.9063 |
| 0.0018 | 1.7592 |
| 0.0033 | 1.7184 |
| 0.0117 | 1.6045 |
| 0.0027 | 1.5705 |
| 0.0402 | 1.5149 |
| 0.0015 | 1.4778 |
| 0.0145 | 1.4076 |
| 0.0087 | 1.3668 |
| 0.0340 | 1.3632 |
| 0.0015 | 1.3504 |
| 0.0060 | 1.2911 |
| 0.0332 | 1.2735 |
| 0.0079 | 1.2630 |
| 0.0093 | 1.2541 |
Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Tl-200
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 3 stan(ów); spin/parity: 2-*; T1/2: 2.61e1 h |
| NuDAT CSV | 1 stan(ów); decay: ε+β+; T1/2: 26.1 h |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 2000810 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Tl-200; S(2n)=15661.1104 keV; S(2p)=12044.3765 keV; Q(a)=1666.5746 keV; Q(2B-)=-6676.6536 keV; Q(ep)=-5242.446 keV; Q(B- n)=-9886.8107 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Tl-200 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=1.0875 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 367.942 keV (87%); rekordy MF=8/MT=457: 2688 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=1.0875 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 367.942 keV (8700%); rekordy MF=8/MT=457: 2219 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=1.0875 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 367.942 keV (8700%); rekordy MF=8/MT=457: 2219 |
| ORIP/TORI gammas | 18 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.