✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 3.757e+15 Bq/g = 1.015e+5 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 3.443e+3 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.12 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 5.72 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 32, beta: 44, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1617.785 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 7.8533 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 7.0339 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 3.5469 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -3.5274 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 6.24 dni | 0 | 32 | 44 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 6.24 dni | 0 | 11 | 84 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 6.24 dni | 6.24 dni | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 1.23e+3 %/rozpad | 906 %/rozpad | -26.4% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00111 MeV | 0.00111 MeV, I=93.1% | 0.00018 MeV, I=137% | ΔE=-0.93 keV; ΔI=+46.8% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00318 MeV | 0.00318 MeV, I=80.7% | 0.00271 MeV, I=81.8% | ΔE=-0.47 keV; ΔI=+1.39% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00449 MeV | 0.00449 MeV, I=79.3% | 0.00520 MeV, I=51.4% | ΔE=+0.71 keV; ΔI=-35.2% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00174 MeV | 0.00174 MeV, I=78.7% | 0.00228 MeV, I=53.3% | ΔE=+0.54 keV; ΔI=-32.4% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=2.59960 MeV, Eśr=0.00129 MeV | Emax=2.75960 MeV, Eśr=0.00014 MeV | ΔEmax=+6.15% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=1.90360 MeV, Eśr=0.00349 MeV | Emax=2.59960 MeV, Eśr=0.00130 MeV | ΔEmax=+36.6% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=1.87870 MeV, Eśr=0.02007 MeV | Emax=2.47670 MeV, Eśr=0.00015 MeV | ΔEmax=+31.8% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.7042 | 0.797% |
| 0.2215 | 9.601% |
| 0.0558 | 25.551% |
| 0.0384 | 16.816% |
| 0.0364 | 5.670% |
| 0.0215 | 44.945% |
| 0.0194 | 42.818% |
| 0.0181 | 31.000% |
| 0.0157 | 17.471% |
| 0.0143 | 40.906% |
| 0.0121 | 50.032% |
| 0.0097 | 32.765% |
| 0.0090 | 18.017% |
| 0.0080 | 71.510% |
| 0.0045 | 79.301% |
| 0.0040 | 51.233% |
| 0.0037 | 52.159% |
| 0.0032 | 80.712% |
| 0.0031 | 38.214% |
| 0.0030 | 33.966% |
| … i 12 dalszych linii | |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0013 | 2.5996 |
| 0.0035 | 1.9036 |
| 0.0201 | 1.8787 |
| 0.0057 | 1.8445 |
| 0.3184 | 1.7187 |
| 0.0501 | 1.5953 |
| 0.0030 | 1.5653 |
| 0.0038 | 1.5603 |
| 0.0018 | 1.4962 |
| 0.0143 | 1.4050 |
| 0.0028 | 1.3323 |
| 0.0010 | 1.2026 |
| 0.0028 | 1.1947 |
| 0.0011 | 1.1424 |
| 0.1350 | 1.0983 |
Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Bi-206
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 5 stan(ów); spin/parity: 6+*; T1/2: 6.243e0 d |
| NuDAT CSV | 1 stan(ów); decay: ε+β+; T1/2: 6.243 d |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 2060830 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Bi-206; S(2n)=15524.9099 keV; S(2p)=10260.0729 keV; Q(a)=3527.3026 keV; Q(2B-)=-7588.8126 keV; Q(ep)=-3496.3695 keV; Q(B- n)=-10578.1203 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Bi-206 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=6.243 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 803.1 keV (99%); rekordy MF=8/MT=457: 934 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=6.243 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 803.1 keV (9900%); rekordy MF=8/MT=457: 704 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=6.243 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 803.1 keV (9900%); rekordy MF=8/MT=457: 704 |
| ORIP/TORI gammas | 32 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.