✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 1.540e+19 Bq/g = 4.163e+8 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 7.529e+6 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0287 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 3.05 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 10, beta: 7, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1637.180 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 7.8334 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 4.9659 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 7.6682 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -2.4157 MeV [AME2020 + AME2020 est.] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 2.16 min | 0 | 10 | 7 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 2.16 min | 0 | 0 | 5 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 2.16 min | 2.16 min | +2.82e-6% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 319 %/rozpad | 0 %/rozpad | -100% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00234 MeV | 0.00234 MeV, I=148% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00263 MeV | 0.00263 MeV, I=46.1% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00799 MeV | 0.00799 MeV, I=44.9% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.02360 MeV | 0.02360 MeV, I=37.7% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.56700 MeV, Eśr=0.99689 MeV | Emax=1.56709 MeV, Eśr=0.99810 MeV | ΔEmax=+0.00575% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=0.46507 MeV, Eśr=0.96580 MeV | Emax=1.23916 MeV, Eśr=0.00455 MeV | ΔEmax=+166% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=0.11721 MeV, Eśr=0.77000 MeV | Emax=0.92013 MeV, Eśr=0.00611 MeV | ΔEmax=+685% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | Tl-210 (m2) | 100 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.1830 | 2.921% |
| 0.1255 | 0.797% |
| 0.0354 | 10.135% |
| 0.0236 | 37.706% |
| 0.0083 | 11.336% |
| 0.0080 | 44.920% |
| 0.0067 | 5.670% |
| 0.0027 | 11.632% |
| 0.0026 | 46.121% |
| 0.0023 | 147.890% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.9969 | 1.5670 |
| 0.9658 | 0.4651 |
| 0.7700 | 0.1172 |
| 0.0441 | 0.0849 |
| 0.0993 | 0.0750 |
| 0.0588 | 0.0728 |
| 0.0872 | 0.0106 |
Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.
| Intensywność | E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|---|
| 100% | 0.65900 | 1.82480 |
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Tl-209
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 2 stan(ów); spin/parity: 1/2+; T1/2: 2.162e0 m |
| NuDAT CSV | 1 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 2.162 m |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 2090810 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Tl-209; S(2n)=8752.9926 keV; Q(2B-)=4613.7961 keV; Q(B- n)=32.4083 keV; S(n)=4965.9901 keV; S(p)=7668.3562 keV; Q(4B-)=-761.0196 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Tl-209 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=2.2 min; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 1567.09 keV (99.807%); rekordy MF=8/MT=457: 105 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=2.161 min; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 1566.93 keV (9970.7%); rekordy MF=8/MT=457: 184 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=2.161 min; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 1566.93 keV (9970.7%); rekordy MF=8/MT=457: 184 |
| ORIP/TORI gammas | 10 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.