✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 1.137e+15 Bq/g = 3.073e+4 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 1.255e+3 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0386 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 6.89 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 61, beta: 41, alfa: 20 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1735.973 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 7.6475 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 5.4643 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 5.7936 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -6.1466 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 18.7 dni | 1 | 61 | 41 | 20 |
| TORI-22 (2004) | 18.7 dni | 1 | 0 | 210 | 45 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 18.7 dni | 18.7 dni | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak/σ_a, branching 1535% | brak/σ_a, branching 1535% | ten sam tryb; Δbranch=+0% |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | 202 b | 202 b | +0% |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 487 %/rozpad | 0 %/rozpad | -100% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00130 MeV | 0.00130 MeV, I=28.5% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00192 MeV | 0.00192 MeV, I=26.7% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00260 MeV | 0.00260 MeV, I=25.1% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00718 MeV | 0.00718 MeV, I=23.7% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | α 6.03820 MeV | 6.03820 MeV, I=24.5% | 6.03801 MeV, I=24.2% | ΔE=-0.19 keV; ΔI=-1.22% |
| TORI-22 (2004) | α 5.97790 MeV | 5.97790 MeV, I=23.4% | 5.97772 MeV, I=23.5% | ΔE=-0.18 keV; ΔI=+0.427% |
| TORI-22 (2004) | α 5.75710 MeV | 5.75710 MeV, I=20.3% | 5.75687 MeV, I=20.4% | ΔE=-0.23 keV; ΔI=+0.493% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=0.35050 MeV, Eśr=0.00118 MeV | Emax=1.02500 MeV, Eśr=0.00000 MeV | ΔEmax=+192% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=0.34240 MeV, Eśr=0.00340 MeV | Emax=1.02000 MeV, Eśr=0.00000 MeV | ΔEmax=+198% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=0.33420 MeV, Eśr=0.01150 MeV | Emax=1.01520 MeV, Eśr=0.00000 MeV | ΔEmax=+204% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Widmo alfa — energie dyskretne
Branching = udział danego trybu rozpadu (100% = jedyny tryb). σ pochł. = przekrój czynny na pochłanianie neutronów [bary; 1 b = 10⁻²⁴ cm²].
| Tryb | Opis | Branching | σ pochł. [b] |
|---|---|---|---|
| ? | — | 1535% | 1 |
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | Th-228 (m1) | 100 |
| (n,f) | 2 fragmenty | 202 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.4180 | 0.909% |
| 0.4180 | 1.067% |
| 0.1460 | 2.509% |
| 0.1448 | 1.239% |
| 0.0644 | 4.226% |
| 0.0496 | 2.681% |
| 0.0449 | 3.086% |
| 0.0308 | 0.348% |
| 0.0210 | 2.896% |
| 0.0175 | 5.668% |
| 0.0169 | 2.506% |
| 0.0160 | 3.146% |
| 0.0115 | 0.106% |
| 0.0109 | 4.528% |
| 0.0098 | 18.218% |
| 0.0075 | 4.338% |
| 0.0072 | 23.696% |
| 0.0069 | 2.486% |
| 0.0068 | 9.386% |
| 0.0066 | 15.228% |
| … i 41 dalszych linii | |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0012 | 0.3505 |
| 0.0034 | 0.3424 |
| 0.0115 | 0.3342 |
| 0.0290 | 0.3297 |
| 0.0042 | 0.3148 |
| 0.0043 | 0.3126 |
| 0.0135 | 0.3044 |
| 0.0028 | 0.3003 |
| 0.0184 | 0.2998 |
| 0.0042 | 0.2966 |
| 0.0160 | 0.2861 |
| 0.0017 | 0.2813 |
| 0.0049 | 0.2730 |
| 0.0010 | 0.2629 |
| 0.0630 | 0.2562 |
Cząstki α (jądra He-4) emitowane w rozpadzie α. Widmo α jest dyskretne — każda linia odpowiada przejściu do konkretnego stanu jądra córki. Typowe energie: 4–9 MeV.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 6.0382 | 24.5% |
| 6.0088 | 2.9% |
| 5.9779 | 23.4% |
| 5.9597 | 3% |
| 5.9160 | 0.78% |
| 5.9099 | 0.174% |
| 5.8666 | 2.42% |
| 5.8075 | 1.27% |
| 5.7955 | 0.311% |
| 5.7623 | 0.228% |
| 5.7571 | 20.3% |
| 5.7132 | 4.89% |
| 5.7090 | 8.2% |
| 5.7008 | 3.63% |
| 5.6930 | 1.5% |
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Th-227
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 1 stan(ów); spin/parity: (1/2+); T1/2: 1.8693e1 d |
| NuDAT CSV | 1 stan(ów); decay: ɑ; T1/2: 18.6936 d |
| AME2020 covariance | wariancja diagonalna: 5.0228225e6 nano-u^2 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Th-227; S(2n)=12648.0699 keV; S(2p)=10766.2267 keV; Q(a)=6146.5981 keV; Q(2B-)=-3240.2746 keV; Q(ep)=-5151.7878 keV; Q(B- n)=-8300.1587 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Th-227 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=18.68 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 235.96 keV (17.5%); rekordy MF=8/MT=457: 1522 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=18.7181 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 235.96 keV (1260%); rekordy MF=8/MT=457: 1093 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=18.7181 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 235.96 keV (1260%); rekordy MF=8/MT=457: 1093 |
| ORIP/TORI gammas | 61 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.