✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 4.507e+16 Bq/g = 1.218e+6 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 9.059e+3 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0789 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 1.25 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 23, beta: 59, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1840.754 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 7.5133 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 4.6992 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 7.3381 MeV [AME2020 + AME2020 est.] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -4.4406 MeV [AME2020 + AME2020 est.] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 10.5 h | 1 | 23 | 59 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 10.5 h | 1 | 0 | 112 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 10.5 h | 10.5 h | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak/σ_a, branching 150% | brak/σ_a, branching 150% | ten sam tryb; Δbranch=+0% |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 586 %/rozpad | 0 %/rozpad | -100% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00346 MeV | 0.00346 MeV, I=50.5% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00179 MeV | 0.00179 MeV, I=43.5% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00123 MeV | 0.00123 MeV, I=37% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00104 MeV | 0.00104 MeV, I=36.6% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.02330 MeV, Eśr=0.00576 MeV | Emax=1.16630 MeV, Eśr=0.00051 MeV | ΔEmax=+14% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=1.01830 MeV, Eśr=0.01098 MeV | Emax=1.13850 MeV, Eśr=0.00042 MeV | ΔEmax=+11.8% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=1.01320 MeV, Eśr=0.00108 MeV | Emax=1.11190 MeV, Eśr=0.00054 MeV | ΔEmax=+9.74% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Branching = udział danego trybu rozpadu (100% = jedyny tryb). σ pochł. = przekrój czynny na pochłanianie neutronów [bary; 1 b = 10⁻²⁴ cm²].
| Tryb | Opis | Branching | σ pochł. [b] |
|---|---|---|---|
| ? | — | 150% | 1 |
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | Pu-246 (m2) | 100 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.1755 | 20.231% |
| 0.1072 | 1.050% |
| 0.0418 | 18.311% |
| 0.0405 | 30.350% |
| 0.0204 | 0.419% |
| 0.0171 | 25.158% |
| 0.0123 | 15.529% |
| 0.0100 | 32.118% |
| 0.0094 | 28.430% |
| 0.0071 | 2.188% |
| 0.0052 | 7.780% |
| 0.0041 | 22.373% |
| 0.0038 | 32.569% |
| 0.0036 | 35.277% |
| 0.0035 | 50.504% |
| 0.0032 | 30.199% |
| 0.0031 | 25.648% |
| 0.0018 | 43.503% |
| 0.0013 | 30.351% |
| 0.0012 | 37.046% |
| … i 3 dalszych linii | |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0058 | 1.0233 |
| 0.0110 | 1.0183 |
| 0.0011 | 1.0132 |
| 0.0043 | 1.0073 |
| 0.0029 | 1.0051 |
| 0.0022 | 0.9960 |
| 0.0140 | 0.9876 |
| 0.0041 | 0.9772 |
| 0.0027 | 0.9750 |
| 0.0104 | 0.9576 |
| 0.0027 | 0.9410 |
| 0.0108 | 0.9384 |
| 0.0148 | 0.9105 |
| 0.0076 | 0.8871 |
| 0.0014 | 0.8742 |
Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.
| Intensywność | E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|---|
| 11% | 0.39800 | 1.21300 |
| 57% | 0.29500 | 0.93262 |
| 15% | 0.10500 | 0.37249 |
| 2.5% | 0.09500 | 0.33893 |
| 8.3% | 0.08400 | 0.30248 |
| 3.1% | 0.07500 | 0.27243 |
| 1.1% | 0.06400 | 0.23577 |
| 1.7% | 0.05200 | 0.19469 |
| 0.68% | 0.03900 | 0.14867 |
| 0.12% | 0.01900 | 0.07440 |
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Pu-245
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 3 stan(ów); spin/parity: (9/2-); T1/2: 1.05e1 h |
| NuDAT CSV | 1 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 10.54 h |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 2450940 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Pu-245; S(2n)=10719.0247 keV; Q(2B-)=2173.6487 keV; Q(B- n)=-4772.2804 keV; S(n)=4699.1662 keV; Q(4B-)=-206.9786 keV; Q(p,a)=10625.3517 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Pu-245 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=10.5 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 327.428 keV (27%); rekordy MF=8/MT=457: 567 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=10.5 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 327.428 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 509 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=10.5 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 327.428 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 509 |
| ORIP/TORI gammas | 23 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.