✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 6.899e+13 Bq/g = 1.865e+3 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 8.246e+1 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.0483 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 7.46 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 19, beta: 5, alfa: 10 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1890.668 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 7.4436 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 5.0876 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 4.5963 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -6.6174 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 275.7 dni | 1 | 19 | 5 | 10 |
| TORI-22 (2004) | 275.7 dni | 1 | 0 | 23 | 20 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 275.7 dni | 275.7 dni | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak/σ_a, branching 28.3% | brak/σ_a, branching 28.3% | ten sam tryb; Δbranch=-2.7e-6% |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | 1826 b | 1826 b | +0% |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 79 %/rozpad | 0 %/rozpad | -100% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00270 MeV | 0.00270 MeV, I=7.86% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00270 MeV | 0.00270 MeV, I=7.43% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00231 MeV | 0.00231 MeV, I=6.87% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00591 MeV | 0.00591 MeV, I=6.39% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | α 6.42880 MeV | 6.42880 MeV, I=93.1% | 6.42880 MeV, I=93.1% | ΔE=+0.00 keV; ΔI=-6.15e-7% |
| TORI-22 (2004) | α 6.35860 MeV | 6.35860 MeV, I=2.6% | 6.35860 MeV, I=2.6% | ΔE=+0.00 keV; ΔI=+2.06e-6% |
| TORI-22 (2004) | α 6.41580 MeV | 6.41580 MeV, I=1.8% | 6.41580 MeV, I=1.8% | ΔE=+0.00 keV; ΔI=-4.3e-6% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=0.31600 MeV, Eśr=0.00150 MeV | Emax=0.38500 MeV, Eśr=0.00050 MeV | ΔEmax=+21.8% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=0.22177 MeV, Eśr=0.00441 MeV | Emax=0.37700 MeV, Eśr=0.00015 MeV | ΔEmax=+70% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=0.06300 MeV, Eśr=0.02000 MeV | Emax=0.34800 MeV, Eśr=0.00007 MeV | ΔEmax=+452% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Widmo alfa — energie dyskretne
Branching = udział danego trybu rozpadu (100% = jedyny tryb). σ pochł. = przekrój czynny na pochłanianie neutronów [bary; 1 b = 10⁻²⁴ cm²].
| Tryb | Opis | Branching | σ pochł. [b] |
|---|---|---|---|
| ? | — | 28.3% | 0.9509 |
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | Es-255 (m2) | 1.7e-6 |
| (n,γ) | Es-255 (m1) | 100 |
| (n,f) | 2 fragmenty | 1826 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.9610 | 0.176% |
| 0.7280 | 1.733% |
| 0.5092 | 1.090% |
| 0.5012 | 1.023% |
| 0.2700 | 3.605% |
| 0.2187 | 0.913% |
| 0.1988 | 2.896% |
| 0.0810 | 2.786% |
| 0.0214 | 4.513% |
| 0.0073 | 3.773% |
| 0.0071 | 4.443% |
| 0.0070 | 5.553% |
| 0.0070 | 5.983% |
| 0.0059 | 6.385% |
| 0.0027 | 6.316% |
| 0.0027 | 7.426% |
| 0.0027 | 7.856% |
| 0.0025 | 5.646% |
| 0.0023 | 6.865% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0015 | 0.3160 |
| 0.0044 | 0.2218 |
| 0.0200 | 0.0630 |
| 0.0014 | 0.0426 |
| 0.9885 | 0.0153 |
Cząstki α (jądra He-4) emitowane w rozpadzie α. Widmo α jest dyskretne — każda linia odpowiada przejściu do konkretnego stanu jądra córki. Typowe energie: 4–9 MeV.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 6.4760 | 0.23% |
| 6.4288 | 93.1% |
| 6.4158 | 1.8% |
| 6.3586 | 2.6% |
| 6.3470 | 0.75% |
| 6.2750 | 0.14% |
| 6.2660 | 0.22% |
| 6.2258 | 0.2246% |
| 6.1050 | 0.34% |
| 6.0480 | 0.16% |
Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Es-254
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 2 stan(ów); spin/parity: 7+; T1/2: 2.757e2 d |
| NuDAT CSV | 8 stan(ów); decay: SF; T1/2: 275.7 d |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 2540990 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Es-254; S(2n)=11443.0952 keV; Q(a)=6617.2299 keV; Q(B- n)=-5422.7153 keV; S(n)=5087.653 keV; S(p)=4596.3813 keV; Q(4B-)=-7651.7357 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Es-254 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=275.7 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 3, max 63 keV (2%); rekordy MF=8/MT=457: 222 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=275.7002 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 42.6 keV (10000%); rekordy MF=8/MT=457: 120 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=275.7002 d; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 42.6 keV (10000%); rekordy MF=8/MT=457: 120 |
| ORIP/TORI gammas | 19 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.