✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 1.152e+18 Bq/g = 3.114e+7 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 1.734e+5 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.00767 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 0.94 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 5, beta: 10, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 534.125 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 8.7562 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 9.3191 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 8.7740 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | 7.8369 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 1.65 h | 0 | 5 | 10 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 1.65 h | 0 | 0 | 3 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 1.65 h | 1.65 h | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 20 %/rozpad | 0 %/rozpad | -100% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00360 MeV | 0.00360 MeV, I=6.73% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.01088 MeV | 0.01088 MeV, I=6.64% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.10455 MeV | 0.10455 MeV, I=5.91% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.06127 MeV | 0.06127 MeV, I=0.654% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=0.90863 MeV, Eśr=0.02975 MeV | Emax=0.90863 MeV, Eśr=0.03616 MeV | ΔEmax=+0.000113% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=0.84121 MeV, Eśr=0.00587 MeV | Emax=0.84121 MeV, Eśr=0.00794 MeV | ΔEmax=+0.000121% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=0.62560 MeV, Eśr=0.00119 MeV | Emax=0.06741 MeV, Eśr=0.84670 MeV | ΔEmax=-89.2% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Brak danych o trybach rozpadu w bazie.
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | Co-62 (m2) | 100 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.1546 | 0.084% |
| 0.1046 | 5.908% |
| 0.0613 | 0.654% |
| 0.0109 | 6.640% |
| 0.0036 | 6.730% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0297 | 0.9086 |
| 0.0059 | 0.8412 |
| 0.0012 | 0.6256 |
| 0.0012 | 0.2830 |
| 0.0000 | 0.2155 |
| 0.8500 | 0.0674 |
| 0.0051 | 0.0083 |
| 0.0253 | 0.0075 |
| 0.0128 | 0.0075 |
| 0.0006 | 0.0008 |
Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.
| Intensywność | E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|---|
| 96.3% | 0.47440 | 1.25470 |
| 3.7% | 0.12960 | 0.41348 |
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Co-61
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 1 stan(ów); spin/parity: 7/2-; T1/2: 1.649e0 h |
| NuDAT CSV | 1 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 1.65 h |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 610270 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Co-61; S(2n)=16810.9768 keV; S(2p)=21950.7922 keV; Q(a)=-7836.8152 keV; Q(2B-)=-914.116 keV; Q(ep)=-17219.2038 keV; Q(B- n)=-6496.2534 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Co-61 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=1.65 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 3, max 67.415 keV (84.672%); rekordy MF=8/MT=457: 90 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=1.65 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 3, max 67.415 keV (8467.2%); rekordy MF=8/MT=457: 42 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=1.65 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 3, max 67.415 keV (8467.2%); rekordy MF=8/MT=457: 42 |
| ORIP/TORI gammas | 5 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.