✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 7.216e+16 Bq/g = 1.950e+6 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 3.887e+4 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.00881 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 3.36 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 6, beta: 26, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1094.743 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 8.4211 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 6.5004 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 7.2204 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | 2.9680 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 12.4 h | 1 | 6 | 26 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 12.4 h | 1 | 0 | 53 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 12.4 h | 12.4 h | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak/σ_a, branching 18% | brak/σ_a, branching 18% | ten sam tryb; Δbranch=+0% |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 225 %/rozpad | 0 %/rozpad | -100% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00229 MeV | 0.00229 MeV, I=70.5% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00341 MeV | 0.00341 MeV, I=63.4% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00623 MeV | 0.00623 MeV, I=50.2% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00475 MeV | 0.00475 MeV, I=38.3% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=1.40390 MeV, Eśr=0.00345 MeV | Emax=1.68986 MeV, Eśr=0.00005 MeV | ΔEmax=+20.4% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=1.27210 MeV, Eśr=0.00748 MeV | Emax=1.60729 MeV, Eśr=0.00045 MeV | ΔEmax=+26.3% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=1.22260 MeV, Eśr=0.00179 MeV | Emax=1.54775 MeV, Eśr=0.00018 MeV | ΔEmax=+26.6% |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Branching = udział danego trybu rozpadu (100% = jedyny tryb). σ pochł. = przekrój czynny na pochłanianie neutronów [bary; 1 b = 10⁻²⁴ cm²].
| Tryb | Opis | Branching | σ pochł. [b] |
|---|---|---|---|
| ? | — | 18% | 1 |
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | I-131 (m2) | 100 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.0135 | 0.343% |
| 0.0062 | 50.153% |
| 0.0047 | 38.345% |
| 0.0034 | 63.398% |
| 0.0023 | 70.492% |
| 0.0019 | 2.460% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0034 | 1.4039 |
| 0.0075 | 1.2721 |
| 0.0018 | 1.2226 |
| 0.1131 | 1.1575 |
| 0.0025 | 1.1222 |
| 0.0055 | 1.0965 |
| 0.0088 | 0.9670 |
| 0.0019 | 0.8773 |
| 0.0085 | 0.8099 |
| 0.0024 | 0.8083 |
| 0.0010 | 0.8002 |
| 0.8227 | 0.7395 |
| 0.0107 | 0.6860 |
| 0.9613 | 0.6685 |
| 0.0061 | 0.6035 |
Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.
| Intensywność | E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|---|
| 1.43% | 0.41800 | 1.17580 |
| 47.5% | 0.36100 | 1.03990 |
| 0.173% | 0.30600 | 0.90203 |
| 2.14% | 0.27000 | 0.81236 |
| 46.7% | 0.19700 | 0.62191 |
| 0.184% | 0.17300 | 0.55681 |
| 0.492% | 0.11000 | 0.37550 |
| 0.328% | 0.10300 | 0.35465 |
| 0.27% | 0.09143 | 0.30800 |
| 0.316% | 0.06400 | 0.23162 |
Ten nuklid ma kilka stanów energetycznych. g = stan podstawowy (najniższa energia). m1, m2 = metastabilne stany wzbudzone (izomery jądrowe) — rozpadają przez emisję fotonu γ lub IT do stanu niższego.
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla I-130
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 5 stan(ów); spin/parity: 5+*; T1/2: 1.236e1 h |
| NuDAT CSV | 3 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 12.36 h |
| AME2020 covariance | brak diagonalnej kowariancji dla kodu 1300530 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla I-130; S(2n)=15340.794 keV; S(2p)=16884.2785 keV; Q(a)=-2967.9684 keV; Q(2B-)=-36.4335 keV; Q(ep)=-9595.7749 keV; Q(B- n)=-6311.4363 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | I-130 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=12.36 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 536.066 keV (99%); rekordy MF=8/MT=457: 250 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=12.36 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 536.066 keV (9900%); rekordy MF=8/MT=457: 214 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=12.36 h; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 5, max 536.066 keV (9900%); rekordy MF=8/MT=457: 214 |
| ORIP/TORI gammas | 6 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.