✓ Model zweryfikowany — szczegółowa walidacja
| Aktywność właściwa 1 g | 4.032e+13 Bq/g = 1.090e+3 Ci/g |
|---|---|
| Ciepło rozpadu 1 g | 1.074e-1 W/g |
| Energia gamma na rozpad | 0.000721 MeV/rozpad |
| Energia ujęta w widmach | 0.0166 MeV/rozpad |
| Liczba rekordów widmowych | gamma: 5, beta: 5, alfa: 0 |
To szybka metryka dydaktyczna. Ciepło liczy energię widoczną w dostępnych rekordach widmowych, więc dla części nuklidów jest dolnym oszacowaniem.
Energie separacji są lokalnymi progami oderwania cząstek od jądra. W przeciwieństwie do średniej energii wiązania B/A zależą od mas sąsiednich nuklidów, dlatego dobrze pokazują skoki powłokowe i efekty parzystości.
| Energia wiązania B | 1385.424 MeV (AME2020) |
|---|---|
| B/A | 8.1019 MeV/nukleon |
| S_n - Oderwanie neutronu S_n = B(Z,A) - B(Z,A-1) | 7.4863 MeV [AME2020] |
| S_p - Oderwanie protonu S_p = B(Z,A) - B(Z-1,A-1) | 6.3919 MeV [AME2020] |
| S_alpha - Oderwanie cząstki alfa S_alpha = B(Z,A) - B(Z-2,A-4) - B(He-4) | -0.6442 MeV [AME2020] |
Źródło mas: AME2020, a dla brakujących rekordów przybliżenie Bethego-Weizsäckera (SEMF). Pełny rozkład składników SEMF pozostaje w kalkulatorze energii wiązania. Ujemna energia separacji oznacza, że rozdział na wskazane produkty jest energetycznie korzystny; sama energetyka nie mówi jeszcze nic o półokresie ani barierze tunelowej.
| Baza | T½ | rozpady | gamma | beta | alfa |
|---|---|---|---|---|---|
| ORIP_XXI 2019 (aktywna) | 1.92 lat | 1 | 5 | 5 | 0 |
| TORI-22 (2004) | 1.92 lat | 1 | 0 | 1 | 0 |
Różnice liczbowe względem aktywnej bazy
| Baza | Wielkość | Aktywna baza | Porównywana baza | Różnica |
|---|---|---|---|---|
| TORI-22 (2004) | T½ | 1.92 lat | 1.92 lat | +0% |
| TORI-22 (2004) | Dominujący rozpad | brak/σ_a, branching 160% | brak/σ_a, branching 160% | ten sam tryb; Δbranch=+0% |
| TORI-22 (2004) | σ(n,f) | brak | brak | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | Suma intensywności gamma | 17.4 %/rozpad | 0 %/rozpad | -100% |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00231 MeV | 0.00231 MeV, I=6.43% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00747 MeV | 0.00747 MeV, I=5.62% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.00054 MeV | 0.00054 MeV, I=4.22% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | γ 0.01230 MeV | 0.01230 MeV, I=0.584% | brak linii w oknie ±1.0 keV | brak dopasowania |
| TORI-22 (2004) | β Emax #1 | Emax=0.06672 MeV, Eśr=0.00158 MeV | Emax=0.06672 MeV, Eśr=0.00140 MeV | ΔEmax=+0.003% |
| TORI-22 (2004) | β Emax #2 | Emax=0.05940 MeV, Eśr=0.00214 MeV | brak rekordu | brak porównania |
| TORI-22 (2004) | β Emax #3 | Emax=0.05239 MeV, Eśr=0.00516 MeV | brak rekordu | brak porównania |
Porównanie jest liczone w czasie odczytu z plików SQLite tylko do odczytu; nie tworzy ani nie zmienia danych. Dopasowanie linii widmowych jest lokalne i służy do szybkiego audytu, nie do oceny jakości biblioteki jądrowej.
Widmo gamma — energia i intensywność
Widmo beta — energia maksymalna
Branching = udział danego trybu rozpadu (100% = jedyny tryb). σ pochł. = przekrój czynny na pochłanianie neutronów [bary; 1 b = 10⁻²⁴ cm²].
| Tryb | Opis | Branching | σ pochł. [b] |
|---|---|---|---|
| ? | — | 160% | 1 |
Przekrój czynny σ [bary] = miara prawdopodobieństwa danej reakcji z neutronem. Duży σ = materiał silnie pochłania/dzieli neutrony. (n,γ): jądro pochłania neutron → emituje foton γ → A rośnie o 1. (n,f): jądro rozbija się na dwa fragmenty (rozszczepienie).
| Reakcja | Produkt | σ [b] |
|---|---|---|
| (n,γ) | Tm-172 (m2) | 100 |
Fotony γ emitowane podczas rozpadu. Energia [MeV] — identyfikuje linie spektroskopowe. Intensywność = prawdopodobieństwo emisji fotonu na jeden rozpad.
| Energia [MeV] | Intensywność |
|---|---|
| 0.0123 | 0.584% |
| 0.0108 | 0.539% |
| 0.0075 | 5.623% |
| 0.0023 | 6.432% |
| 0.0005 | 4.220% |
Elektrony emitowane w rozpadzie β⁻. Widmo β jest ciągłe — E to energia średnia, E_max to maksymalna energia elektronu (≈ energia Q podziału z neutriném).
| E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|
| 0.0016 | 0.0667 |
| 0.0021 | 0.0594 |
| 0.0052 | 0.0524 |
| 0.0029 | 0.0514 |
| 0.0041 | 0.0074 |
Elektrony konwersji wewnętrznej (IC) — alternatywa do emisji fotonu γ. Jądro przekazuje energię wzbudzoną bezpośrednio elektronowi atomowemu zamiast emitować foton.
| Intensywność | E śr. [MeV] | E_max [MeV] |
|---|---|---|
| 97.8% | 0.02520 | 0.09670 |
| 2.2% | 0.00760 | 0.02998 |
Dane źródłowe i granice precyzji
Masy i niepewności dla Tm-171
| AME2020 masses | B/A i defekt masy dostępne |
|---|---|
| NUBASE2020 | 3 stan(ów); spin/parity: 1/2+*; T1/2: 1.92e0 y |
| NuDAT CSV | 1 stan(ów); decay: β⁻; T1/2: 701.5 d |
| AME2020 covariance | wariancja diagonalna: 1.0879185e6 nano-u^2 |
| AME2020 rct1/rct2 | 2 wiersz(e) reakcji/separacji dla Tm-171; S(2n)=14078.2533 keV; S(2p)=14992.2037 keV; Q(a)=644.2715 keV; Q(2B-)=-1381.8058 keV; Q(ep)=-10261.7285 keV; Q(B- n)=-6517.6605 keV; uwaga: marker wartości ekstrapolowanej # nie jest zachowany w obecnym imporcie |
Co to wnosi: kalkulatory mogą pokazać izomery i status stabilności z NUBASE, gotowe rekordy reakcji AME oraz niepewności z macierzy kowariancji. Wyniki liczbowe wolno przełączać dopiero po testach mapowania izomerów.
Widma gamma, identyfikacja i kalibracja
| Nuklid kontrolny | Tm-171 |
|---|---|
| NuDAT/NUBASE | źródła etykiet, półokresów, spin/parity i trybów rozpadu; intensywności emisji nie są mieszane z ENDF/JEFF bez jawnego wyboru źródła |
| ENDF/B-VIII.1 decay | T1/2=1.92 y; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 1, max 66.731 keV (0.1467%); rekordy MF=8/MT=457: 76 |
| JEFF-4.0 decay | T1/2=1.9165 y; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 1, max 66.732 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 49 |
| FISPACT decay_2020 | T1/2=1.9165 y; gałęzie rozpadu: 1; gamma >=0,1%: 1, max 66.732 keV (100%); rekordy MF=8/MT=457: 49 |
| ORIP/TORI gammas | 5 linii gamma w aktywnej bazie głównej |
Co to wnosi: ranking pików i kalibracja mogą pokazywać źródło linii oraz rozbieżności ENDF/JEFF/NuDAT/ORIP. Parser emisji gamma odczytuje tylko dyskretne linie z podsekcji gamma, bez mieszania ich z liniami X ani elektronami konwersji.
Audyt modelu: NKE — karta nuklidów
Kalkulator jest przeglądarką danych jądrowych: rozpadu, czasów półtrwania, promieniowania i przekrojów czynnych. Wynik pokazuje też interpretację nuklidu, porównanie dostępności danych między bibliotekami oraz proste widoki widmowe.
Najważniejsze uproszczenia
- Nie rozwiązuje mieszanin nuklidów; dominuje analiza pojedynczego rekordu.
- Porównanie bibliotek jest diagnostyczne, a nie pełnym audytem różnic źródło po źródle.
- Wskaźniki dawki, ciepła i gamma są interpretacyjne; pełny bilans wymaga składu próbki i geometrii.
Co można liczyć dokładniej
- Dodać porównanie wartości liczbowych linii i półokresów między bibliotekami w jednej tabeli różnic.
- Dodać eksport wybranych linii gamma bezpośrednio do kalkulatorów dawki, osłony i identyfikatora widma.
- Dodać obsługę mieszaniny nuklidów z rankingiem wkładu do aktywności, ciepła i gamma.