Tag: laboratorium

Hanford zamienił fizykę reaktorową w przemysł plutonowy na niespotykaną skalę. To brakujące ogniwo między laboratorium a Fat Manem.

Los Alamos zebrało teorię, materiały wybuchowe i inżynierię rdzenia w jednym miejscu. To tam z pomysłów robiono działającą broń.

Tor pomiarowy jest pokazany jako łańcuch od detektora do widma albo liczby zliczeń.

Intuicje odśrodkowe, fałszywe analogie, ultrawirówki biologiczne i różnice technologii UF6.

HVL i TVL porządkują osłabianie gamma, ale wymagają świadomej geometrii pomiaru, tła i rozproszenia.

Czas martwy i pile-up ograniczają wiarygodność liczników i spektrometrów przy dużej częstości zdarzeń.

Deterministyczny timing, równoległa akwizycja danych, generacja sekwencji i zastosowania laboratoryjne układów FPGA.

Aktywność bezwzględna wymaga poprawek na kąt bryłowy, rozmiar źródła, odległość i wydajność detektora.

Kalibracja i niepewność w laboratorium jądrowym: tło, geometria pomiaru, propagacja błędów, kontrola jakości i spójność wyników.

Komercyjne pulsery wysokiego napięcia: parametry katalogowe, czasy narastania, zastosowania laboratoryjne i pomiar szybkich impulsów.

Zliczenia promieniotwórcze są wyjaśnione przez rozkład Poissona, Gaussa i test chi-kwadrat.

Frakcje, odzysk, czystość, propagacja niepewności i dydaktyczny model bilansu radioanalitycznego.

Wyznaczanie półokresu z aktywności właściwej i liczby atomów w próbce.

Aktywność źródła z kanałów pojedynczych, koincydencji i korekty zbiegów przypadkowych.

Szacowanie energii granicznej beta z krzywej pochłaniania w układzie dydaktycznym.

Ładunek impulsu i stosunek sygnału do szumu w uproszczonym torze licznika proporcjonalnego.

Aktywność z pola fotopiku po korekcie tła, wydajności i emisji.

Korekta czasu martwego, modele paralizowalne i metoda dwóch źródeł.

Planowanie ALARA, rotacja pracowników i limity dawek.

Kąt bryłowy, wydajność geometryczna i wpływ odległości od detektora.

Wskaźnik gamma dla Ra-226, Th-232 i K-40 w materiałach budowlanych.

Dwupunktowa kalibracja energia-kanał oraz rozdzielczość FWHM.

Zbiegi prawdziwe i przypadkowe, szerokość okna czasowego, tło przypadkowe i korekta częstości.

Korekta aktywności o odzysk znacznika i propagacja niepewności.

Dobór nastawy przez sygnał netto, tło i figurę jakości S²/(S+B).

Nachylenie plateau licznika Geigera-Müllera z punktów napięcie-zliczenia.

Wyznaczanie półokresu z serii zliczeń po odjęciu tła.

Poprawka samopochłaniania próbki objętościowej w spektrometrii gamma.

Poisson, Gauss, χ² i rozrzut serii pomiarów radiometrycznych.

Kalibracja widma alfa, FWHM i wpływ grubości źródła.