Tag: promieniowanie-gamma

Efekt Comptona w spektrometrii gamma: kontinuum, krawędź Comptona, pik wstecznego rozproszenia, NaI(Tl), HPGe i interpretacja widm.

EMP powstaje, gdy promienie gamma wyrzucają elektrony, a pole Ziemi zamienia ich ruch w impuls niszczący elektronikę na wielkim obszarze.

Tor pomiarowy jest pokazany jako łańcuch od detektora do widma albo liczby zliczeń.

Spektrometria gamma: kalibracja energii, FWHM, tło, wydajność detektora, czas żywy i interpretacja widm.

Podstawy kalkulatorów jądrowych: dane ENDF/GNDS, modele fizyczne, metrologia, XRF, widma gamma i weryfikacja dokładności.

HVL i TVL porządkują osłabianie gamma, ale wymagają świadomej geometrii pomiaru, tła i rozproszenia.

To samo widmo gamma wygląda inaczej na NaI(Tl), Ge(Li) i HPGe przez rozdzielczość, tło, wydajność i chłodzenie.

Fotopik gamma, aktywność właściwa Bq/kg, K-40, Cs-137 i interpretacja widm żywności oraz materiałów budowlanych.

Samopochłanianie obniża pole fotopiku w próbkach objętościowych i wymaga zgodnej matrycy albo osobnej poprawki.

Przejścia gamma, reguły wyboru, moment pędu oraz pasma rotacyjne i oscylacyjne jąder zdeformowanych.

Różnicowa metoda absorpcyjna dla składnika próbki na tle matrycy odniesienia.

Wydajność detekcji neutronów termicznych po korekcie tła i wkładu gamma.

Przeliczanie masy nuklidu na aktywność, aktywność właściwą, liczbę atomów i prosty wskaźnik gamma.

Aktywność źródła gamma, moc dawki, prawo odwrotności kwadratu i odległość dla zadanego limitu dawki.

Dopasowanie energii linii gamma do kandydatów nuklidów w aktywnej bazie danych.

Aktywność z pola fotopiku po korekcie tła, wydajności i emisji.

Wskaźnik gamma dla Ra-226, Th-232 i K-40 w materiałach budowlanych.

Dwupunktowa kalibracja energia-kanał oraz rozdzielczość FWHM.

HVL i TVL dla osłabiania promieniowania gamma oraz neutronów.

Poprawka samopochłaniania próbki objętościowej w spektrometrii gamma.

Wyznaczanie strumienia neutronów z aktywacji folii i pomiaru gamma.